نقشه تولید و مشخصات فنی انواع نیوجرسی بتن
دسترسی سریع به محتوای این مطلب
یکی از بخش های اصلی در طراحی، ساخت و بهره برداری از جاده ها و معابر میزان ایمنی حمل و نقل است؛ یعنی باید قبل از بهره برداری از پروژه مطمئن باشیم که جاده ساخته شده قدرت تحمل وزن و فشار وسایل عبوری را دارد و باعث انحراف و تصادف آن ها یا فرورفتگی نمی شود. در همین زمینه نیوجرسی چیست به عنوان یک المان ایمنی بسیار مهم مطرح می شود. حفاظ های بتنی به نام نیوجرسی در این زمینه به خوبی عمل کرده و برای جداسازی معابر و جاده ها به کار می رود و مفهوم نیوجرسی بتنی چیست را در پروژه های عمرانی تعریف می کند.
اختراع نیوجرسی بتنی تحولی عظیم در عمران جاده ها ایجاد کرد و باعث شد خسارت های جانی و مالی ناشی از تصادفات تا حد زیادی کاهش پیدا کند. حفاظ های بتنی یا همان نیوجرسی در سال 1968 برای اولین بار در شهر بزرگ نیوجرسی در آمریکا استفاده و بهره برداری شد. از آن به بعد به دلیل کارایی فوق العاده ای که از خود نشان داد در تمام پروژه های جاده سازی کشورهای توسعه یافته برای افزایش ایمنی از آن ها استفاده کردند. در کشور عزیزمان ایران نیز تقریباً از سال 1375 مهندسین راه سازی شروع به استفاده از این ماده عالی برای افزایش ایمنی جاده ها نمودند. بررسی اقتصادی پروژه ها نشان می دهد که عواملی مانند قیمت آهن نیز به صورت غیرمستقیم بر هزینه تمام شده این سازه ها تاثیرگذار است.
نیوجرسی بتن چیست؟
نیوجرسی بتنی چیست و چه تفاوتی با موانع معمولی کنار جاده دارد؟ نیوجرسی بتنی یا نیوجرسی بتنی (Jersey Barrier) نوعی مانع مقاوم با سطح مقطع خاص است که برای هدایت خودرو، جداسازی مسیرهای رفت و برگشت و کاهش شدت خروج وسایل نقلیه از مسیر استفاده می شود. مفهوم نیوجرسی بتنی چیست در مهندسی راه سازی به عنوان یک المان کنترل تصادف شناخته می شود. نیوجرسی بتنی به انگلیسی Jersey Barrier یا Concrete Jersey Barrier نامیده می شود. شکل شیب دار قسمت پایینی این قطعه باعث می شود تایر خودرو پس از برخورد اولیه تا حدی به سمت مسیر حرکت بازگردد و احتمال عبور خودرو به خط مقابل کاهش پیدا کند. در بسیاری از مقایسه ها این سوال مطرح می شود که گاردریل بهتر است یا نیوجرسی که پاسخ آن به شرایط پروژه بستگی دارد.
بیشتر بتن های نیوجرسی به صورت مسلح تولید می شوند؛ یعنی در داخل آنها شبکه ای از میلگرد قرار می گیرد تا قطعه علاوه بر مقاومت فشاری، در برابر ضربه، جابه جایی و ترک خوردگی نیز عملکرد مناسبی داشته باشد. نیوجرسی بتنی پیش ساخته در کارخانه یا کارگاه تولید شده و پس از رسیدن به مقاومت مورد نیاز، با جرثقیل یا تجهیزات مخصوص به محل پروژه منتقل می شود. در این مرحله انتخاب صحیح قالب نیوجرسی بتن اهمیت زیادی دارد زیرا کیفیت قالب روی دقت نهایی تاثیر مستقیم دارد.
مقدار عیار بتن نیوجرسی باید بر اساس نقشه فنی، مقاومت مشخصه مورد نیاز، شرایط محیطی و دستورالعمل دستگاه نظارت تعیین شود. انتخاب عیار بالاتر بدون طراحی اصولی لزوما به معنای عملکرد بهتر نیست؛ زیرا کیفیت سنگدانه، نسبت آب به سیمان، نحوه ویبره کردن و عمل آوری نیز بر دوام محصول اثر مستقیم دارند. در برخی برآوردهای اقتصادی، توجه به قیمت گاردریل نیز برای مقایسه گزینه های ایمنی کنار نیوجرسی اهمیت دارد. همچنین در محاسبات اجرایی، برآورد حجم بتن نیوجرسی نقش مهمی در کنترل هزینه ها دارد.
انواع نیوجرسی بتنی
انواع نیوجرسی بتنی را می توان بر اساس شکل اتصال، طول، ارتفاع، عرض پاشنه، وزن و محل استفاده دسته بندی کرد. شناخت دقیق انواع نیوجرسی بتنی برای انتخاب درست در پروژه ضروری است. بعضی مدل ها برای جداسازی دائمی مسیرهای بزرگراهی طراحی می شوند، در حالی که گروهی دیگر در پروژه های عمرانی موقت کاربرد دارند. در بسیاری از پروژه ها بررسی اینکه نیوجرسی بتنی چیست به انتخاب صحیح کمک می کند.
تفاوت میان نیوجرسی بتنی بزرگ و مدل های کوچک تنها به طول آنها محدود نیست. قطعات بزرگ معمولا پاشنه عریض تر، ارتفاع بیشتر، آرماتورگذاری سنگین تر و وزن بالاتری دارند. در مقابل، نیوجرسی بتنی کوچک برای مسیرهای کم سرعت مناسب تر است. در طراحی این بخش ها، شناخت انواع نیوجرسی بتنی کمک می کند تا انتخاب مهندسی دقیق تری انجام شود.
انواع نیوجرسی بر اساس نوع اتصال
نوع اتصال یکی از مهم ترین معیارهای دسته بندی نیوجرسی است. اتصال مناسب باعث می شود چند قطعه جداگانه به صورت یک ردیف پیوسته عمل کنند و هنگام برخورد، جابه جایی کنترل نشده یا باز شدن فاصله میان آنها کاهش پیدا کند. نوع سیستم اتصال باید با شدت برخورد احتمالی، شعاع مسیر و دائمی یا موقت بودن نصب هماهنگ باشد.
نیوجرسی مفصلی (پین دار)
در نیوجرسی مفصلی، دو قطعه مجاور به وسیله پین فولادی، حلقه، رابط فلزی یا قطعات اتصال مخصوص به یکدیگر متصل می شوند. این ساختار ضمن ایجاد پیوستگی، اجازه می دهد ردیف نیوجرسی در قوس های مسیر با زاویه محدود اجرا شود. اتصال مفصلی در مسیرهای پرتردد، بزرگراه ها، پل ها و پروژه هایی که احتمال برخورد شدید وجود دارد، عملکرد مطمئن تری نسبت به چیدمان کاملا جدا از هم دارد.
در زمان نصب باید هم راستایی سوراخ ها، سلامت پین، کیفیت قطعات فلزی و فاصله میان دو نیوجرسی کنترل شود. خوردگی رابط ها، استفاده از پین با قطر نامناسب یا قرار نگرفتن کامل پین در محل خود، توان انتقال نیرو میان قطعات را کاهش می دهد. به همین دلیل بررسی اتصالات پس از ضربه یا جابه جایی مسیر ضروری است.
نیوجرسی ساده (بدون مفصل)
نیوجرسی ساده فاقد سیستم اتصال مفصلی است و قطعات آن به صورت مستقل در کنار یکدیگر قرار می گیرند. پایداری این مدل بیشتر به وزن، عرض پاشنه، اصطکاک با سطح و نحوه جانمایی وابسته است. مدل بدون مفصل معمولا در معابر کم سرعت، محوطه های کارگاهی، فضاهای صنعتی، مسدود کردن ورودی ها و جداسازی موقت بخش های مختلف استفاده می شود.
مزیت اصلی این نوع، سرعت بالاتر در چیدمان و امکان جابه جایی آسان تر هر قطعه است. با این حال، اگر نیوجرسی ساده در مسیر پرسرعت استفاده شود، امکان جابه جایی قطعه پس از برخورد یا ایجاد فاصله میان موانع وجود دارد. بنابراین محل استفاده آن باید پیش از اجرا توسط مسئول فنی پروژه بررسی شود.
انواع نیوجرسی بر اساس ابعاد
ابعاد نیوجرسی شامل طول، ارتفاع، عرض پاشنه، ضخامت بدنه و ابعاد محل اتصال است. این مشخصات مستقیما بر مقاومت در برابر واژگونی، نحوه حمل، تعداد قطعات مورد نیاز و هزینه نصب اثر می گذارند. ابعاد بزرگ تر همیشه انتخاب بهتری نیست؛ زیرا ممکن است فضای عبور را محدود کرده و هزینه بارگیری و نصب را افزایش دهد.
تیپ A، B و C
در برخی نقشه ها و کاتالوگ های تولیدی، نیوجرسی ها با عنوان تیپ A، B و C معرفی می شوند. این نام گذاری یک طبقه بندی کاملا یکسان و سراسری نیست و ممکن است مشخصات هر تیپ در کارخانه ها یا پروژه های مختلف تغییر کند. معمولا تفاوت تیپ ها در طول قطعه، ارتفاع، عرض پاشنه، شکل ابتدا و انتها، مقدار آرماتور و نوع اتصال دیده می شود.
پیش از سفارش یک تیپ مشخص، باید نقشه ابعادی و جدول مشخصات سازنده بررسی شود. تکیه کردن صرف بر عنوان A، B یا C ممکن است باعث خرید قطعه ای با ابعاد یا سیستم اتصال نامتناسب شود. در پروژه های راه سازی، مشخصات نقشه اجرایی و الزامات کارفرما بر نام تجاری یا دسته بندی کارخانه اولویت دارد.
نیوجرسی ۳ متری استاندارد
نیوجرسی ۳ متری یکی از مدل های رایج برای پروژه های شهری، کارگاهی و بعضی مسیرهای بین شهری است. طول سه متری آن باعث می شود تعداد درزها و نقاط اتصال نسبت به قطعات کوتاه کمتر شود و در عین حال حمل و جابه جایی آن نسبت به نمونه های بسیار بزرگ آسان تر باشد. با این وجود، عبارت استاندارد نباید به این معنا برداشت شود که همه نیوجرسی های سه متری دارای وزن، ارتفاع و آرماتور یکسان هستند.
برای انتخاب این مدل باید ارتفاع قطعه، عرض پاشنه، نوع مفصل، مقاومت بتن و جزئیات آرماتورگذاری بررسی شود. همچنین ظرفیت جرثقیل و وسیله حمل باید با وزن بتن نیوجرسی هماهنگ باشد. نصب قطعات سنگین بدون تجهیزات متناسب می تواند به شکستگی لبه ها، آسیب به مفصل یا بروز حادثه در زمان تخلیه منجر شود.
نیوجرسی کوچک (مینی)
نیوجرسی مینی قطعه ای با ابعاد و وزن کمتر است که برای کنترل تردد در فضاهای محدود، محوطه سازی، پارکینگ، پیاده رو، نمایشگاه، کارگاه ساختمانی و جداسازی مسیرهای کم سرعت استفاده می شود. این مدل برای برخوردهای شدید بزرگراهی طراحی نشده است و نباید بدون ارزیابی مهندسی جایگزین حفاظ های سنگین شود.
سهولت حمل، امکان جابه جایی سریع و اشغال فضای کمتر از مزایای مدل مینی است. با این حال، وزن پایین تر به معنای پایداری کمتر در برابر ضربه است. در زمان خرید باید ابعاد واقعی، محل قرارگیری میلگرد، مقاومت فشاری بتن و شرایط سطح نصب بررسی شود تا قطعه متناسب با کاربرد انتخاب شود.
مشخصات فنی نیوجرسی بتن
حفاظ های نیوجرسی بتنی در سایزها و با ویژگی های فیزیکی مختلف برای کاربردهای متفاوت ساخته می شوند. در جدول زیر مشخصات فنی انواع نیوجرسی بتنی برای هر کاربرد آمده است:
| تعداد | کاربرد | وزن قطعه (T) | پاشنه (Cm) | ارتفاع (Cm) | طول (Cm) | تیپ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | بزرگراه ها و جاده های برون شهری | 5 | 70 | 100 | 600 | 1 (بزرگ) |
| 2 | بزرگراه ها و جاده های برون شهری | 3.3 | 70 | 100 | 400 | 2 (متوسط) |
| 3 | خیابان ها و مناطق کم دید | 0.9 | 60 | 80 | 150 | 3 (کوچک) |
| 4 | بزرگراه ها و جاده های برون شهری | 2.5 | 70 | 80-100 | 400 | 4 (تبدیل ارتفاع) |
| 5 | بزرگراه ها و جاده های برون شهری | 1.2 | 70 | 20-80 | 400 | 5 (قطعه ابتدا و انتها) |
| 6 | بزرگراه ها و جاده های برون شهری | 3.7 | 100 | 100 | 400 | 6 (قطعه روشنایی) |
| 7 | بزرگراه ها و جاده های برون شهری | 5.3 | 70-110 | 100 | 600 | 7 (قطعه ماقبل و مابعد روشنایی) |
| 8 | بزرگراه ها و جاده های برون شهری | 5 | 70 | 100 | 600 | 8(قطعه روشنایی سوراخدار) |
| 9 | بزرگراه ها و جاده های برون شهری | 4.6 | 140 | 100 | 600 | 9 (قطعه تبدیل 1 به 2) |
کاربرد نیوجرسی بتنی
کاربرد نیوجرسی بتنی تنها به جداسازی مسیرهای رفت و برگشت محدود نمی شود. این قطعات به دلیل مقاومت بالا و قابلیت نصب در پروژه های مختلف، در راه سازی، فضاهای شهری و محوطه های صنعتی کاربرد گسترده ای دارند.
مهم ترین کاربردهای نیوجرسی بتنی عبارتند از:
- جداسازی خطوط رفت و برگشت: جلوگیری از ورود خودروها به مسیر مقابل و کاهش تصادفات.
- افزایش ایمنی معابر شهری: ساماندهی تردد خودروها در خیابان ها و تقاطع ها.
- ایمن سازی کارگاه های راه سازی: محافظت از کارگران و تجهیزات در پروژه های عمرانی.
- مدیریت موقت ترافیک: هدایت خودروها در زمان تعمیرات و تغییر مسیرها.
- اجرای دوربرگردان و رفوژ میانی: مشخص کردن مسیرهای مجاز و کنترل حرکت خودروها.
- محافظت از پل ها و تجهیزات جاده ای: کاهش خسارت ناشی از برخورد وسایل نقلیه.
- تفکیک محوطه های صنعتی و پارکینگ ها: جداسازی مسیر حرکت خودروها، ماشین آلات و عابران.
- محافظت از عابران پیاده: ایجاد حریم ایمن میان مسیر خودروها و محل عبور افراد.
انتخاب ابعاد و نوع نیوجرسی باید متناسب با شرایط پروژه، حجم ترافیک و میزان ایمنی مورد نیاز انجام شود تا بهترین عملکرد را داشته باشد.
فرآیند تولید انواع نیوجرسی بتنی
امروزه بتن های مصرفی برای تولید نیوجرسی ابتدا توسط میکسرهای مکانیزه تولید و بعد به وسیله تراک میکسر به محل تولید حفاظ برده می شوند. برای ساخت این محصول ابتدا قالب ها باید روغن کاری شوند. سپس شبکه های آرماتور که قبلاً از نظر کیفیت کنترل شده اند در قالب ها قرار خواهند گرفت و بعد بتن ها ریخته خواهند شد تا در قالب شکل مورد نیاز را به خود بگیرند. بعد از چند ساعت که مواد در قالب ماندند فرایند عمل آوری شروع می شود. معمولاً محافظ ها را به روش بخاردهی عمل آوری می کنند. سپس حفاظ های ساخته شده به انبار منتقل خواهند شد تا طبق سفارشات بارگیری و به محل پروژه انتقال یابند.
مصالح حفاظ های نیوجرسی طبق استانداردهای مشخص شده توسط مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی شامل موارد زیر هستند:
سیمان: سیمانی که برای ساخت نیوجرسی استفاده می شود باید با ویژگی های سیمان پرتلند تیپ 1 و 2 به شماره 389 ایران تطبیق داده شود.
سنگدانه: سنگدانه های مصرفی در این حفاظ ها نیز باید مطابق با استانداردهای ملی ایران به شماره 302 باشند. این سنگدانه ها شامل ماسه، شن عدسی و شن بادامی می شود.
افزودنی های لازم: برای اینکه کیفیت حفاظ ها بهتر شود و سطحی صاف و صیقلی داشته باشند باید از افزودنی های مایع و پودری با کیفیت بالا در ساخت آن ها مورداستفاده قرار گیرد.
آب: آبی که برای ساخت نیوجرسی بتنی مورداستفاده قرار می گیرد باید تمیز و عاری از هرگونه مواد آلی، قلیایی و اسیدی باشد. دقت کنید که حتی آب های آشامیدنی تا حدودی اسیدی هستند. طبق استاندارد باید آب مورداستفاده آب مخصوص اختلاط بتن طبق ماده 14748 باشد.
میلگرد: همان طور که گفتیم هدف از استفاده محافظ های نیوجرسی بتنی افزایش مقاومت جاده ها و کاهش انحرافات است؛ بنابراین میلگردهای مورداستفاده باید مقاومت کششی بالا یعنی حداقل 400 مگاپاسکال داشته باشند.
مفصل: در این حفاظ ها باید از مفصل هایی استفاده شود که تحمل ضربه های سنگین را داشته و مقاومت کششی آن ها بالا باشد.
روش های مختلفی برای تولید نیوجرسی وجود دارد. هرچند فرایند تولید تقریباً در همه روش ها یک روند کلی را طی می کند. انواع روش های تولید نیوجرسی عبارتند از:
- بتن ریزی در قالب ایستاده
- بتن ریزی در قالب های برعکس
- تولید اتوماتیک
- روش تولید درجا
- روش دستی و سنتی
در ادامه توضیح مختصری در مورد بعضی از این روش ها برایتان ارائه خواهیم کرد:
بتن ریزی در قالب ایستاده
در این روش با استفاده از جک دو پیچ، انتهای قسمتی از قالب را که آزاد است باز کرده تا قالب به راحتی از بتن جدا شود. سپس قطعه ساخته شده را از قالب بلند کرده و قطعه حول مرکز ثقلی آن طوری می چرخد که به صورت استاندارد به طور ایستاده روی زمین قرار بگیرد.
استفاده از دستگاه اتوماتیک
در این روش در دو سیستم مجزا همه مراحل کار توسط ماشین آلات انجام می شود. البته باز هم نیاز به تعدادی نیروی انسانی برای کنترل کار وجود دارد. همچنین در این روش تولید بتن به صورت دستی انجام می شود و مراحل بعدی اتوماتیک است.
روش دستی و سنتی
در این روش همه مراحل از تولید بتن تا قاب بندی لاین ها به صورت دستی و قطعه قطعه انجام می شود.
نصب نیوجرسی بتنی
نصب نیوجرسی بتنی یکی از مراحل حیاتی در ایمن سازی راه ها است که کیفیت اجرای آن مستقیما بر عملکرد حفاظتی سازه تاثیر می گذارد. در مرحله اول باید بستر نصب کاملا تسطیح، کوبیده و در صورت نیاز با بتن مگر یا لایه زیرسازی تقویت شود تا از نشست و انحراف قطعات جلوگیری شود. سپس مسیر دقیق نصب با نقشه برداری مشخص شده و خط تراز اجرای نیوجرسی تعیین می گردد تا چیدمان کاملا هم راستا انجام شود. این مرحله پایه اصلی ایجاد یک مسیر ایمن و پایدار برای کنترل ترافیک است.
در مرحله بعد، قطعات نیوجرسی بتنی پیش ساخته با استفاده از جرثقیل یا لیفتراک در محل خود قرار می گیرند. رعایت تراز افقی، فاصله استاندارد بین قطعات و اتصال صحیح در مدل های مفصلی اهمیت زیادی دارد، زیرا انتقال نیرو بین قطعات را تضمین می کند. در نهایت عملیات کنترل نهایی شامل بررسی هم راستایی، وضعیت اتصالات و اصلاحات جزئی انجام می شود تا پایداری و ایمنی خط نیوجرسی در طول بهره برداری حفظ گردد.
عوامل موثر بر قیمت نیوجرسی بتنی
قیمت بتن نیوجرسی به عوامل مختلفی مانند ابعاد، وزن، حجم بتن، مقدار میلگرد، نوع اتصال و کیفیت ساخت بستگی دارد. به همین دلیل دو قطعه با طول یکسان ممکن است به دلیل تفاوت در ارتفاع، عرض، آرماتورگذاری یا مشخصات فنی، قیمت متفاوتی داشته باشند. همچنین نوع تولید، مقاومت بتن و سفارشی بودن قطعه نیز بر هزینه نهایی تاثیر مستقیم دارند.
علاوه بر مشخصات فنی، هزینه حمل و بارگیری، فاصله پروژه تا کارخانه و تعداد سفارش نیز در تعیین نیوجرسی بتنی قیمت موثر است. برای دریافت قیمت دقیق بهتر است اطلاعاتی مانند طول، ارتفاع، نوع مفصل، مقاومت بتن، تعداد قطعات و محل تحویل اعلام شود تا امکان مقایسه صحیح میان تولیدکنندگان و برآورد دقیق هزینه ها فراهم شود.
مزایای حفاظ های نیوجرسی بتنی
یکی از مهم ترین مزایای این نوع حفاظ ها در جاده سازی این است که قطعات آن مسلح بوده و یک نوع اتصالات جانبی دارد که باعث سهولت در نصب در مدت کوتاهی و به صورت یکنواخت می شود. مزیت دیگر این نوع حفاظ ها این است که در صورت آسیب دیدن و خرابی به راحتی قابل تعویض بوده، از طرفی علاوه بر کاهش انحراف اتومبیل ها و خسارات ناشی از آن می تواند از نور آزار دهنده خودروهای مقابل در شب نیز جلوگیری کند.
به همین دلیل از آن ها در بسیاری از پروژه های راه و ترابری، سازمان راهداری و شهرداری ها استفاده می شود. امروزه به دلیل پیشرفت تکنولوژی برای ساخت حفاظ های نیوجرسی بتنی از فناوری های نوین مانند استفاده از بتن های خودتراکم، عمل آوری بتن ها با بخار و تولید به صورت مفصلی برای سهولت در حمل و نقل و نصب مکانیزه مورد استفاده قرا می گیرد.
نیوجرسی بتنی یکی از مهم ترین المان های ایمنی در پروژه های راه سازی و شهری است که نقش مهمی در کاهش تصادفات و جداسازی مسیرها دارد. این قطعات با توجه به نیوجرسی بتنی چیست و ویژگی های فنی آن طراحی و اجرا می شوند و بسته به شرایط پروژه در قالب های مختلف استفاده می شوند. بررسی انواع نیوجرسی بتنی کمک می کند انتخاب دقیق تری برای پروژه انجام شود. در نهایت، عوامل فنی و اقتصادی مانند ابعاد، وزن و هزینه ساخت در تصمیم گیری نهایی تاثیر مستقیم دارند. استفاده صحیح از نیوجرسی باعث افزایش ایمنی و بهبود مدیریت ترافیک می شود.
سوالات متداول
در پروژه های راه سازی، بزرگراه ها، معابر شهری، کارگاه های عمرانی و محوطه های صنعتی برای افزایش ایمنی استفاده می شود.
چون تعادل مناسبی بین حمل آسان، کاهش درزها و پایداری سازه ایجاد می کند.
وزن بیشتر باعث افزایش پایداری می شود اما حمل و نصب را سخت تر و نیازمند تجهیزات سنگین تر می کند.
با جداسازی مسیرها و جلوگیری از ورود خودرو به لاین مخالف، شدت تصادفات را کاهش می دهد.
شامل قالب بندی، آرماتورگذاری، بتن ریزی، ویبره، عمل آوری (معمولاً بخاردهی) و انبار کردن است.
ابعاد، حجم بتن، مقدار میلگرد، نوع اتصال، کیفیت ساخت، هزینه حمل و تعداد سفارش از عوامل اصلی هستند.
- ارسال شده توسط :کاربر ناشناس9 ماه پیشباسلام خواستم بدونم هزینه هر عدد نیوجرسی ۴و۶متری چقدر است . چه مقدار میله گرد در نجوجرسیهای۴و۶ متری استفاده میشود . تشکر
- ارسال شده توسط :کارشناس مرکزآهن9 ماه پیشسلام قیمت نیوجرسی بتنی در سال ۱۴۰۴ حدود ۹ تا ۱۰.۵ میلیون تومان برای نوع ۴ متری و ۱۱ تا ۱۸ میلیون تومان برای نوع ۶ متری است. در هر قطعه حدود ۳۰ تا ۵۰ کیلوگرم میلگرد بسته به طرح و ضخامت استفاده می شود.