
دسترسی سریع به محتوای این مطلب
انتخاب بهترین فولاد قالب سازی یکی از حیاتی ترین مراحل در صنعت تولید قطعات پلاستیکی و فلزی است، زیرا کیفیت، دوام و دقت قطعه نهایی مستقیماً به ویژگی های متریال به کار رفته در قالب وابسته است. مهندسان و طراحان صنعتی همواره در جستجوی آلیاژی هستند که بتواند در برابر سایش، فشار و حرارت های بالا مقاومت کند و در عین حال، خواص ماشین کاری مناسبی را برای ساخت شکل های پیچیده فراهم آورد.
در بازار پر رقابت امروز، انواع مختلفی از فولاد قالب سازی وجود دارد که هر کدام بر اساس ترکیبات شیمیایی و عملیات حرارتی خاص، برای کاربردهای متفاوتی همچون قالب های پلاستیک، فورج یا دایکست مناسب هستند. شناخت دقیق این انواع و درک تفاوت های آن ها، کلید اصلی در افزایش بهره وری تولید و کاهش هزینه های تعمیر و نگهداری محسوب می شود.
برای آشنایی کامل با انواع این فولادها و ویژگی های منحصر به فرد هر کدام، دعوت می کنیم ادامه این مقاله را مطالعه کنید.
فولاد قالب سازی دسته ای خاص از فولادهای آلیاژی است که به طور اختصاصی برای ساخت قالب ها و ابزارهای تولید مهندسی شده اند. این نوع فولادها باید خواص منحصر به فردی نظیر سختی بالا، مقاومت در برابر سایش، چقرمگی مناسب و پایداری ابعادی در دماهای کاری مختلف را از خود نشان دهند تا بتوانند در فرآیندهای فشاردهی، تزریق پلاستیک یا شکل دهی فلزات به خوبی عمل کنند. انتخاب درست این متریال تاثیر مستقیمی بر عمر مفید قالب و کیفیت قطعات تولیدی دارد و مهندسان با توجه به نوع تولید، شرایط کاری و بودجه پروژه به دنبال بهترین فولاد قالب سازی هستند که بالاترین راندمان را ارائه دهد.
علاوه بر ویژگی های فنی، مسائل اقتصادی نیز در انتخاب این فولادها نقش مهمی ایفا می کند. نوسانات بازار و عوامل مختلفی بر هزینه های نهایی تاثیرگذار هستند، به طوری که قیمت آهن و سایر مواد اولیه فلزی می تواند هزینه ساخت قالب ها را به شدت تغییر دهد. بنابراین، شناخت دقیق استانداردها و ترکیبات شیمیایی فولادهای قالب سازی به تولیدکنندگان کمک می کند تا ضمن توجه به بودجه و قیمت های روز، گزینه ای را انتخاب کنند که تعادل مناسبی بین کیفیت و هزینه داشته باشد.

فولاد قالب سازی برای آنکه بتواند در شرایط سخت صنعتی عملکرد مطلوبی داشته باشد، باید مجموعه ای از ویژگی های فیزیکی و شیمیایی خاص را دارا باشد. مهم ترین این ویژگی، سختی و مقاومت به سایش است؛ زیرا قالب ها در طول فرآیند تولید با فشار مکانیکی بالا و اصطکاک مداوم مواجه هستند و اگر فولاد مورد استفاده سختی کافی نداشته باشد، به سرعت فرسوده شده و کیفیت قطعه نهایی کاهش می یابد. همچنین، چقرمگی (Toughness) یا مقاومت در برابر ضربه حیاتی است، به خصوص در قالب هایی که با ضربه های ناگهانی سروکار دارند. فولاد باید بتواند انرژی ضربه را جذب کند بدون اینکه ترد و شکننده شود. علاوه بر این، پایداری حرارتی و مقاومت در برابر خوردگی از دیگر الزامات هستند تا قالب در دماهای بالا تغییر شکل ندهد و در برابر اکسیداسیون یا مواد شیمیایی مقاوم باشد.
انتخاب فولادی که تمام این مشخصات را داشته باشد، نیازمند شناخت دقیق انواع فولاد قالب سازی و کاربرد هر کدام است. برای مثال، فولادهای آب دهی، فولادهای مقاوم به ضربه و فولادهای ابزار سخت، هر کدام برای شرایط خاصی طراحی شده اند. از سوی دیگر، با توجه به اینکه فولادهای قالب سازی آلیاژهای پیچیده و گران قیمتی هستند، توجه به قیمت فولاد قالب سازی نیز در فرآیند انتخاب بسیار مهم است. تولیدکنندگان باید تعادلی میان کیفیت بالا و ویژگی های مورد نیاز با هزینه های خرید و ماشین کاری برقرار کنند تا سرمایه گذاری آن ها توجیه اقتصادی داشته باشد.
در صنعت قالب سازی، دسته بندی دقیق مواد اولیه بر اساس شرایط کاری و دمای فرآیند انجام می شود. شناخت دقیق این دسته بندی ها به مهندسان کمک می کند تا با توجه به نیاز پروژه و بودجه، مناسب ترین گزینه را انتخاب کنند. در ادامه به بررسی سه دسته اصلی می پردازیم.
| دسته بندی فولاد | دمای کاری و شرایط | کاربردها | ویژگی های کلیدی |
|---|---|---|---|
| فولاد قالب سازی سردکار | دمای محیط و فشار بالا | برش، پانچ کردن، کشش عمیق، ساخت سوزن های قالب | سختی سطح بسیار بالا، مقاومت عالی در برابر سایش، حفظ لبه های برنده |
| فولاد قالب سازی گرمکار | دماهای بسیار بالا (۴۰۰ تا ۶۰۰ درجه سانتیگراد) | قالب های فورج داغ، اکستروژن، ریخته گری تحت فشار فلزات | پایداری گرمایی، مقاومت در برابر نرم شدن در اثر حرارت، مقاومت در برابر تغییر شکل |
| فولاد قالب سازی پلاستیک | شرایط تزریق و اکستروژن | قالب های تزریق پلاستیک، اکستروژن | صیقل پذیری بالا، همگن بودن ساختار، ماشین کاری خوب، مقاومت در برابر خوردگی شیمیایی |
فولادهای سردکار برای کار در دمای محیط طراحی شده اند و عمدتاً در فرآیندهایی مانند برش، پانچ کردن، کشش عمیق و ساخت سوزن های قالب استفاده می شوند. مهم ترین ویژگی این فولادها، سختی سطح بسیار بالا و مقاومت عالی در برابر سایش است که آن ها را برای حفظ لبه های برنده در شرایط فشار بالا مناسب می سازد. این فولادها معمولاً دارای کربن بالا و عناصر آلیاژی مانند کروم، تنگستن و مولیبدن هستند. هنگام انتخاب از میان انواع فولاد قالب سازی سردکار ممکن است به دلیل تکنولوژی تولید و عناصر آلیاژی گران قیمت، بالاتر از فولادهای معمولی باشد، اما دوام بی نظیر آن هزینه های تعمیر و توقف خط تولید را به شدت کاهش می دهد.
این دسته از فولادها برای کار در دماهای بسیار بالا (معمولاً بین ۴۰۰ تا ۶۰۰ درجه سانتی گراد) متالورژی شده اند و کاربرد اصلی آن ها در قالب های فورج داغ، اکستروژن و ریخته گری تحت فشار فلزات است. ویژگی بارز فولادهای گرمکار، پایداری گرمایی یا مقاومت در برابر نرم شدن در اثر حرارت است. آن ها باید در تماس با فلزات مذاب مقاومت کافی داشته باشند تا تغییر شکل ندهند و ترک نخورند. با توجه به خواص ویژه و عملیات حرارتی پیچیده ای که روی این فولادها انجام می شود، قیمت فولاد قالب سازی در این گروه متفاوت است و انتخاب صحیح آن تاثیر مستقیمی بر عمر قالب و کیفیت قطعات فلزی گرم دارد.
فولادهای مخصوص پلاستیک برای ساخت قالب های تزریق پلاستیک و اکستروژن استفاده می شوند و نیازمند ویژگی های خاصی مانند صیقل پذیری بالا، همگن بودن ساختار و در برخی موارد مقاومت در برابر خوردگی ناشی از مواد شیمیایی پلاستیک هستند. فولاد قالب پلاستیک باید بتواند سطحی بسیار صاف و براق ایجاد کند تا قطعه پلاستیکی نهایی کیفیت ظاهری مطلوبی داشته باشد. همچنین، این فولادها باید ماشین کاری خوبی داشته باشند تا امکان ساخت حفره های پیچیده فراهم شود. در بازار ایران، فولاد قالب پلاستیک با گریدهای مختلفی عرضه می شود و انتخاب گرید مناسب بستگی به نوع پلاستیک و تیراژ تولید دارد.

در میان طیف وسیعی از آلیاژها، برخی گریدها به دلیل خواص مکانیکی و عملکرد فوق العاده شان، به عنوان استانداردهای جهانی شناخته می شوند. در ادامه به بررسی پنج مورد از پرکاربردترین و بهترین فولادهای قالب سازی می پردازیم.
| گرید فولاد | دستهبندی | ویژگی های اصلی | کاربردها |
|---|---|---|---|
| فولاد 1.2379 (D2) | سردکار | سختی بسیار بالا (تا ۶۲ راکول)، مقاومت عالی در برابر سایش، پایداری در عملیات حرارتی | قالب های پانچ، ماتریس های برش، ابزارهای تیزبرنده، تولیدات با تیراژ بالا |
| فولاد 1.2344 (H13) | گرمکار | مقاومت به حرارت و شوک حرارتی فوق العاده، چقرمگی مناسب، پایداری در دماهای بالا | قالب های دایکست (ریخته گری تحت فشار)، فورج داغ، هسته و حفره قالب های آلومینیوم و منیزیم |
| فولاد 1.2311 | پلاستیک | پیش تیمپر شده (آبدیده)، نیازی به عملیات حرارتی سخت ندارد، صیقل پذیری خوب، هزینه تولید پایین | قالب های پلاستیک با تیراژ متوسط و پایین، پلیسه ها و پایه های قالب |
| فولاد 1.2080 | سردکار | کربن بالا، کروم ۱۲ درصدی، سختی و مقاومت به سایش بسیار بالا، ساختار ریز دانه ای | قالب های کشش سرد، غلتک ها، ابزارهای برش دقیق، ابزارهای با فشار سایشی شدید |
| فولاد 1.2767 | مقاوم به شوک | چقرمگی و مقاومت به ضربه بسیار بالا، حفظ سختی در بخش های ضخیم، آلیاژ نیکل-کروم-مولیبدن | قالب های بزرگ، ماتریس های فورج سرد، ابزارهای صنعتی سنگین، ابزارهای با ضربات سنگین |
فولاد 1.2379 که با نام تجاری D2 نیز شناخته می شود، یک فولاد ابزار با کربن بالا و کروم بالا است که در دسته فولادهای سردکار قرار می گیرد. این فولاد به دلیل سختی بسیار بالا (تا ۶۲ راکول) و مقاومت عالی در برابر سایش، برای ساخت قالب های پانچ، ماتریس های برش و ابزارهایی که نیاز به تیز ماندن لبه دارند، بسیار محبوب است. تنگستن و مولیبدن موجود در ترکیب شیمیایی این فولاد، پایداری آن را در عملیات حرارتی افزایش می دهد و آن را به گزینه ای ایده آل برای تولیدات با تیراژ بالا تبدیل کرده است.
فولاد 1.2344 یا همان H13، مشهورترین فولاد گرمکار در جهان است که کاربرد گسترده ای در ساخت قالب های دایکست (ریخته گری تحت فشار) و فورج داغ دارد. این فولاد دارای مقاومت به حرارت و شوک حرارتی فوق العاده ای است که در دماهای بالا تغییر شکل نمی دهد. خواص ماشین کاری و چقرمگی مناسب H13 باعث شده تا مهندسان برای ساخت هسته و حفره قالب هایی که با فلزات مذاب مانند آلومینیوم و منیزیم سر و کار دارند، اغلب از این آلیاژ استفاده کنند.
فولاد 1.2311 یک فولاد قالب سازی پلاستیک پیش تیمپر شده (آبدیده) است که نیازی به عملیات حرارتی سخت پس از ماشین سازی ندارد. این ویژگی باعث می شود زمان ساخت قالب به شدت کاهش یابد و هزینه های تولید پایین بیاید. این فولاد سختی متوسطی دارد و صیقل پذیری خوبی را ارائه می دهد، به همین دلیل برای ساخت قالب های پلاستیک با تیراژ متوسط و پایین، و همچنین پلیسه ها و پایه های قالب بسیار مناسب است.
فولاد 1.2080 یک فولاد سردکار با کربن بالا و کروم ۱۲ درصدی است که شباهت زیادی به فولاد D2 دارد اما معمولاً سختی و مقاومت به سایش بیشتری در شرایط خاص از خود نشان می دهد. این فولاد برای ابزارهایی که فشار سایشی شدیدی را تحمل می کنند، مانند قالب های کشش سرد، غلتک ها و ابزارهای برش دقیق، انتخابی ایده آل محسوب می شود. ساختار یکنواخت و ریز دانه ای این آلیاژ، امکان رسیدن به سختی سطح بسیار بالا را فراهم می کند.
فولاد 1.2767 یک فولاد سخت کننده با نیکل-کروم-مولیبدن است که به دلیل چقرمگی و مقاومت به ضربه بسیار بالا، در دسته فولادهای مقاوم به شوک قرار می گیرد. این فولاد برای ساخت قالب های بزرگ، ماتریس های فورج سرد و ابزارهایی که در معرض ضربات سنگین و ناگهانی هستند، بسیار کاربرد دارد. توانایی این فولاد در حفظ سختی در بخش های ضخیم و بزرگ، آن را به گزینه ای مطمئن برای صنایع سنگین تبدیل کرده است.

انتخاب فولاد مناسب برای ساخت قالب فرآیندی پیچیده است که نیازمند بررسی دقیق پارامترهای مختلف فنی و اقتصادی است تا قالب نهایی بتواند انتظارات تولید را برآورده کند. برای تصمیم گیری درست و انتخاب متریال بهینه، باید فاکتورهای کلیدی متعددی را در نظر گرفت که مستقیماً بر عملکرد، دوام و هزینه های نهایی پروژه تاثیر می گذارند. در ادامه مهم ترین این عوامل را به صورت فهرست وار مرور می کنیم:
استفاده از فولادهای قالبسازی به عنوان متریال اصلی در ساخت ابزار و قالبها، با وجود مزایای فراوان، چالشها و محدودیتهای خاص خود را نیز دارد. شناخت دقیق این نقاط قوت و ضعف به تولیدکنندگان کمک میکند تا با دیدی باز و با در نظر گرفتن تمام جوانب، بهترین تصمیم را برای پروژه خود اتخاذ کنند. در ادامه مهمترین مزایا و معایب این فولادها را به صورت فهرستوار بررسی میکنیم:
مزایا:
معایب:

تعیین قیمت فولاد قالب سازی تحت تاثیر مجموعه ای از عوامل پیچیده اقتصادی و فنی قرار دارد که شناخت آن ها برای برنامه ریزی دقیق پروژه ها ضروری است. یکی از اصلی ترین فاکتورها، نوع آلیاژ و ترکیبات شیمیایی است؛ به طوری که بهترین فولاد قالب سازی که دارای عناصر کمیاب و خواص مکانیکی برتر است، طبیعتاً هزینه بالاتری نسبت به گریدهای معمولی دارد. همچنین، نوسانات بازار جهانی ارز و مواد اولیه، هزینه های عملیات حرارتی و میزان تقاضا برای انواع فولاد قالب سازی در گریدهای مختلف سردکار، گرمکار و پلاستیک، می تواند نرخ های نهایی را به شدت تغییر دهد.
هنگام خرید فولاد قالب سازی، اولین و مهم ترین نکته، شناسایی دقیق نیاز پروژه و انتخاب گرید مناسب بر اساس نوع فرآیند، دمای کاری و تیراژ تولید است. خریداران باید اطمینان حاصل کنند که فولاد مورد نظر دارای استانداردهای معتبر و گواهی آنالیز شیمیایی دقیق باشد تا از کیفیت و یکنواختی متریال مطمئن شوند. همچنین، بررسی وضعیت فولاد از نظر آبدیده بودن یا نیاز به عملیات حرارتی، و توجه به ابعاد و قطعه بندی مناسب برای جلوگیری از پرت کار در فرآیند ماشین سازی، از دیگر موارد حیاتی است که باید در هنگام سفارش مد نظر قرار گیرد.
در نهایت، با توجه به تنوع موجود در بازار، مقایسه ویژگی های فنی انواع فولاد قالب سازی با بودجه در دسترس امری ضروری است. اگرچه هدف همیشه دستیابی به بهترین فولاد قالب سازی برای تضمین دوام و کیفیت است، اما باید تعادلی منطقی میان کیفیت مطلوب و قیمت فولاد قالب سازی برقرار کرد تا سرمایه گذاری انجام شده توجیه اقتصادی داشته باشد. بنابراین، خرید از تامین کنندگان معتبر و مشاوره با کارشناسان متخصص می تواند راهگشا باشد و شما را در انتخابی هوشمندانه و پرسود یاری کند.
سوالات متداول
بهترین فولاد قالب سازی بسته به نوع فرآیند متفاوت است؛ برای مثال فولاد H13 برای قالب های گرمکار و دایکست، و فولاد P20 یا 1.2311 برای قالب های پلاستیک مناسب ترند.
تفاوت اصلی در دمای کاری است؛ فولاد سردکار برای دمای محیط و مقاومت به سایش طراحی شده، در حالی که فولاد گرمکار برای تحمل دماهای بالا و شوک های حرارتی ساخته می شود.
بله، اکثر فولادهای قالب سازی برای رسیدن به سختی و خواص مکانیکی مورد نیاز، نیازمند عملیات حرارتی مانند سختی کاری و آنیلینگ هستند.
فولادهایی مانند 1.2379 (D2) و 1.2344 (H13) به دلیل سختی بالا و مقاومت عالی در برابر فرسایش، برای تولید با تیراژ بالا بسیار مناسب ترند.
نوع فرآیند تولید، دمای کاری، میزان فشار و سایش، تیراژ تولید و بودجه پروژه از جمله عواملی هستند که بیشترین تاثیر را در انتخاب فولاد دارند.
هنگام خرید باید به استاندارد و آنالیز شیمیایی فولاد، ابعاد و کیفیت سطح، وضعیت آن از نظر آبدیده بودن و اعتبار تامین کننده توجه ویژه ای داشته باشید.
