کربن معادل چیست؟ فرمول کربن معادل و روش محاسبه

کربن معادل شاخصی محاسباتی است که اثر کربن و برخی عناصر آلیاژی را بر سختی پذیری و رفتار فولاد هنگام جوشکاری در یک مقدار خلاصه می کند. این شاخص، درصد واقعی کربن موجود در فولاد نیست؛ بلکه از ترکیب شیمیایی ماده و ضرایب یک رابطه تجربی به دست می آید. هرچه مقدار آن در دامنه اعتبار فرمول بیشتر باشد، احتمال ایجاد ساختار سخت در ناحیه متاثر از حرارت جوش و حساسیت به ترک هیدروژنی ممکن است افزایش یابد. البته کیفیت جوش فقط به این عدد وابسته نیست و ضخامت قطعه، هیدروژن قابل نفوذ، حرارت ورودی و میزان قید اتصال اهمیت دارند. هنگام مقایسه مشخصات محصولات و قیمت روز آهن، شناخت این ویژگی کمک می کند هزینه احتمالی پیش گرم کردن و کنترل جوشکاری در برآورد پروژه فراموش نشود.

برای تحلیل درست کربن معادل باید بدانیم هر رابطه برای چه گروهی از فولادها و چه هدفی توسعه یافته است. رابطه IIW یا CEV برای ارزیابی عمومی ترکیب و جوش پذیری بسیاری از فولادهای ساختمانی کاربرد دارد؛ در حالی که Pcm بیشتر برای فولادهای کم کربن جدید و CET برای ارزیابی ترک سرد و تعیین پیش گرمایش به کار می رود. به همین دلیل، نتیجه این روابط را نمی توان بدون توجه به معیارهای مخصوص هر کدام به جای یکدیگر استفاده کرد. بررسی تاثیر عناصر آلیاژی در فولاد نیز نشان می دهد چرا دو محصول با درصد کربن یکسان ممکن است از نظر نیاز به پیش گرمایش رفتار متفاوتی داشته باشند. در این مقاله مرکزآهن، فرمول کربن معادل، تفاوت روش های IIW، Pcm و CET، شیوه جایگذاری داده های آنالیز شیمیایی و مثال های عددی را بررسی می کنیم و کاربردها و خطاهای محاسبه را توضیح می دهیم.

کربن معادل (CE) چیست؟

کربن معادل (CE) شاخصی تجربی است که اثر ترکیب شیمیایی فولاد بر سختی پذیری ناحیه متاثر از حرارت جوش را در قالب یک عدد بیان می کند. برای پاسخ به پرسش کربن معادل چیست باید آن را از درصد واقعی کربن جدا دانست. همچنین اگر پرسیده شود فرمول کربن چیست، باید توجه کرد که کربن با نماد C شناخته می شود، اما فرمول کربن معادل رابطه ای برای محاسبه اثر مجموع چند عنصر است. کربن تنها یکی از عناصر موثر است؛ منگنز، کروم، مولیبدن، نیکل و سایر عناصر نیز بسته به رابطه انتخاب شده در نتیجه سهم دارند. برای نمونه، دو نوع فولاد کربنی با مقدار کربن برابر ممکن است به علت اختلاف منگنز، کربن معادل متفاوتی داشته باشند. این شاخص از درصدهای وزنی عناصر در گواهی آنالیز ذوب به دست می آید و برخلاف سختی یا استحکام کششی، مستقیما اندازه گیری نمی شود.

در متون فنی، نمادهای CE، CEV، Pcm و CET به روابطی اشاره می کنند که ضرایب و دامنه کاربرد یکسانی ندارند. بنابراین، هنگام گزارش کربن معادل باید نام رابطه نیز ذکر شود؛ عدد محاسبه شده با فرمول IIW را نمی توان بی واسطه با نتیجه Pcm مقایسه کرد. شناخت تفاوت فولاد کم کربن و پرکربن نیز اهمیت دارد؛ زیرا روابطی مانند Pcm برای ارزیابی برخی فولادهای کم کربن توسعه یافته اند و کاربرد یک رابطه خارج از محدوده اعتبار آن می تواند برداشت نادرستی ایجاد کند. فرمول کربن معادل به مهندس کمک می کند ترکیب چند عنصر را در قالب شاخصی مشترک بررسی کند، اما به تنهایی نیاز یا عدم نیاز قطعه به پیش گرمایش را مشخص نمی کند. ضخامت، هیدروژن جوش، حرارت ورودی، نوع اتصال و میزان قید نیز باید بر اساس دستورالعمل معتبر جوشکاری بررسی شوند. در نتیجه، کربن معادل یک ابزار ارزیابی اولیه است و جایگزین تایید روش جوشکاری نمی شود.

کربن معادل چه اهمیتی در فولاد و جوشکاری دارد؟

اهمیت کربن معادل در جوشکاری به پیش بینی رفتار ناحیه متاثر از حرارت هنگام سرد شدن اتصال مربوط است. در فولادهایی که سختی پذیری بالاتری دارند، سرد شدن سریع ممکن است ساختار سخت و شکننده تری در مجاورت جوش ایجاد کند. اگر هم زمان هیدروژن قابل نفوذ و تنش کششی کافی وجود داشته باشد، احتمال ترک جوش از نوع ترک سرد هیدروژنی افزایش می یابد. به همین دلیل، مهندس جوش از مقدار کربن معادل برای ارزیابی حساسیت اولیه فولاد و انتخاب تمهیدات پیشگیری استفاده می کند. این مقدار به تنهایی وقوع ترک را پیش بینی نمی کند؛ دو قطعه با ترکیب یکسان ممکن است به دلیل اختلاف ضخامت، میزان قید و حرارت ورودی رفتار متفاوتی نشان دهند.

کاربرد کربن معادل در برنامه ریزی پیش گرمایش و تدوین دستورالعمل جوشکاری اهمیت عملی دارد. با بررسی عدد محاسبه شده در کنار ضخامت موثر اتصال، میزان هیدروژن قابل نفوذ فلز جوش، فرایند جوشکاری و شرایط محیطی می توان ضرورت پیش گرمایش و کنترل دمای بین پاسی را ارزیابی کرد. برای نمونه، در اتصال مقاطع ضخیم با قید زیاد، حتی فولادی با جوش پذیری نسبتا مناسب ممکن است به احتیاط بیشتری نیاز داشته باشد. فرمول کربن معادل همچنین هنگام مقایسه ذوب های مختلف یک گرید به شناسایی تفاوت ترکیب آنها کمک می کند و از انتخاب یکسان پارامترها برای همه محموله ها جلوگیری می کند. با این حال، معیار نهایی باید دستورالعمل جوشکاری تایید شده، ضوابط استاندارد پروژه و نتایج آزمون های لازم باشد. کنترل رطوبت مواد مصرفی و پاکیزگی لبه ها نیز در کاهش خطر ترک نقش مستقلی دارند.

فرمول معادل کربن (CE)

فرمول معادل کربن روشی برای تبدیل اثر چند عنصر شیمیایی فولاد به یک شاخص محاسباتی است؛ اما تنها یک رابطه برای تمام گریدها و شرایط جوشکاری وجود ندارد. سه رابطه پرکاربرد IIW، Pcm و CET ضرایب متفاوتی دارند و هر کدام برای نوع مشخصی از ارزیابی توسعه یافته اند. در روش IIW، مقدار کربن، منگنز، کروم، مولیبدن، وانادیوم، نیکل و مس وارد محاسبه می شود. فرمول کربن معادل فولاد در این روش به شکل زیر نوشته می شود:

CEV = C + Mn/6 + (Cr + Mo + V)/5 + (Ni + Cu)/15

در این رابطه، تمام اعداد باید درصد وزنی عناصر باشند. برای مثال، فرض کنید گواهی ذوب فولادی مقادیر C=0.12، Mn=1.20، Cr=0.10، Mo=0.05، V=0.02، Ni=0.15 و Cu=0.15 درصد را نشان دهد. با جایگذاری اعداد داریم:

CEV = 0.12 + 1.20/6 + (0.10 + 0.05 + 0.02)/5 + (0.15 + 0.15)/15 = 0.374%

نتیجه نشان می دهد شاخص IIW این نمونه حدود 0.374 درصد است، نه اینکه مقدار واقعی کربن آن 0.374 درصد باشد؛ کربن واقعی همچنان 0.12 درصد است. در فرمول Pcm علاوه بر عناصر یادشده، سیلیسیم و بور نیز سهم دارند و این رابطه به ویژه برای برخی فولادهای کم کربن مفید است. رابطه CET نیز با ضرایب دیگری برای تحلیل حساسیت به ترک سرد و روش های تعیین پیش گرمایش استفاده می شود. بنابراین، در گزارش محاسبه کربن معادل باید نام رابطه، ترکیب شیمیایی مبنا و مقدار نهایی درج شود. اعداد حاصل از سه روش را نباید مستقیما با یک آستانه مشترک مقایسه کرد و تصمیم درباره پیش گرمایش باید بر اساس استاندارد پروژه، ضخامت اتصال و هیدروژن جوش اتخاذ شود.

فرمول کربن معادل IIW

فرمول کربن معادل IIW رابطه ای شناخته شده برای برآورد اثر ترکیب شیمیایی بر سختی پذیری فولاد و حساسیت ناحیه متاثر از حرارت به ترک سرد است. این رابطه برای بسیاری از فولادهای کربنی و کم آلیاژ کاربرد دارد، اما در فولادهای بسیار کم کربن ممکن است رابطه Pcm مناسب تر باشد. در فرمول IIW، سهم منگنز، عناصر کروم و مولیبدن و وانادیوم، و همچنین نیکل و مس با ضرایب متفاوت محاسبه می شود.

CEV = C + Mn/6 + (Cr + Mo + V)/5 + (Ni + Cu)/15

برای مثال، فولادی با ترکیب C=0.22، Mn=1.10، Cr=0.20، Mo=0.05، V=0.02، Ni=0.10 و Cu=0.15 درصد وزنی را در نظر بگیرید. با جایگذاری این مقادیر در فرمول کربن معادل داریم:

CEV = 0.22 + 1.10/6 + (0.20 + 0.05 + 0.02)/5 + (0.10 + 0.15)/15 = 0.474%

نتیجه 0.474 درصد، شاخص کربن معادل است و با مقدار واقعی کربن، یعنی 0.22 درصد، تفاوت دارد. این عدد به تنهایی دمای پیش گرمایش را تعیین نمی کند؛ ضخامت، هیدروژن قابل نفوذ و شرایط اتصال نیز باید بررسی شوند.

فرمول کربن معادل Pcm

فرمول کربن معادل Pcm یا رابطه ایتو و بسیو برای بررسی حساسیت به ترک سرد در فولادهای کم کربن، مانند فولادهای خط لوله و میکروآلیاژی، کاربرد دارد. در این روش علاوه بر کربن، سهم سیلیسیم، منگنز، مس، کروم، نیکل، مولیبدن، وانادیوم و بور محاسبه می شود. حضور بور مهم است؛ زیرا ضریب آن با دیگر عناصر تفاوت دارد و مقدار بسیار کم آن در نتیجه اثر می گذارد.

Pcm = C + Si/30 + (Mn + Cu + Cr)/20 + Ni/60 + Mo/15 + V/10 + 5B

برای مثال، ترکیب فرضی C=0.08، Si=0.20، Mn=1.40، Cu=0.10، Cr=0.05، Ni=0.10، Mo=0.02، V=0.01 و B=0.001 درصد وزنی را در نظر بگیرید. با جایگذاری در فرمول کربن معادل داریم:

Pcm = 0.08 + 0.20/30 + (1.40 + 0.10 + 0.05)/20 + 0.10/60 + 0.02/15 + 0.01/10 + 5(0.001) ≈ 0.1732%

نتیجه، شاخص Pcm است و نباید با درصد واقعی کربن یا عدد IIW مقایسه مستقیم شود. در محاسبه، بور 0.001 درصد معادل 10 ppm است؛ بنابراین وارد کردن آن با واحد نادرست، نتیجه را تغییر می دهد.

فرمول کربن معادل CET

فرمول کربن معادل CET برای ارزیابی حساسیت فولاد به ترک سرد هیدروژنی و کمک به تعیین پیش گرمایش در روش B استاندارد EN 1011-2 به کار می رود. در این رابطه، اثر کربن، منگنز، مولیبدن، کروم، مس و نیکل با ضرایب مشخص جمع می شود. ضرایب CET با روابط IIW و Pcm تفاوت دارند؛ بنابراین نتایج آنها نباید با یک حد پذیرش مشترک تفسیر شوند.

CET = C + (Mn + Mo)/10 + (Cr + Cu)/20 + Ni/40

برای مثال، فولادی با ترکیب فرضی C=0.12، Mn=1.25، Mo=0.05، Cr=0.15، Cu=0.10 و Ni=0.20 درصد وزنی را در نظر بگیرید. با جایگذاری مقادیر داریم:

CET = 0.12 + (1.25 + 0.05)/10 + (0.15 + 0.10)/20 + 0.20/40 = 0.2675%

بنابراین، کربن معادل این فولاد به روش CET برابر 0.2675 درصد است، در حالی که مقدار واقعی کربن فقط 0.12 درصد است. این شاخص به تنهایی دمای پیش گرمایش را مشخص نمی کند؛ ضخامت اتصال، هیدروژن قابل نفوذ و حرارت ورودی نیز باید طبق دستورالعمل معتبر بررسی شوند.

نحوه محاسبه کربن معادل چگونه است؟

نحوه محاسبه کربن معادل با انتخاب رابطه مناسب برای گرید فولاد و هدف ارزیابی آغاز می شود. مهندس ابتدا مشخص می کند که به شاخص IIW برای بررسی عمومی جوش پذیری نیاز دارد یا باید مطابق استاندارد پروژه از Pcm یا CET استفاده کند. سپس آنالیز شیمیایی همان ذوب را از گواهی کارخانه استخراج می کند؛ استفاده از ترکیب اسمی یک گرید به جای مقادیر واقعی ممکن است نتیجه را تغییر دهد. در این مرحله باید مطمئن شد تمام عناصر مورد نیاز رابطه گزارش شده اند و درصدها بر مبنای جرم نوشته شده اند. برای مثال، مقدار کربن 0.12 درصد باید به صورت 0.12 وارد شود، نه عدد 12 یا کسر 0.0012.

در گام بعد، هر عنصر در جای مشخص خود در فرمول کربن معادل قرار می گیرد و حاصل عبارت های داخل پرانتز پیش از جمع نهایی محاسبه می شود. اگر برای یک عنصر در برگه آنالیز علامت کمتر از حد تشخیص ثبت شده باشد، نباید بدون مبنای فنی مقدار آن را صفر فرض کرد. همچنین بور در Pcm سهم قابل توجهی دارد و تبدیل اشتباه ppm به درصد وزنی می تواند خطای محاسباتی ایجاد کند. استفاده از ابزار محاسبه آنلاین کربن معادل سرعت کار را افزایش می دهد، اما کاربر باید رابطه انتخاب شده، واحد ورود اطلاعات و گرد کردن رقم ها را کنترل کند.

در نهایت، مقدار حاصل همراه با نام رابطه، شماره ذوب و منبع آنالیز ثبت می شود. درصد کربن معادل برای مقایسه ترکیب فولادها مفید است، اما دمای پیش گرمایش را به تنهایی تعیین نمی کند. نتیجه باید در کنار ضخامت اتصال، هیدروژن قابل نفوذ و دستورالعمل جوشکاری تفسیر شود.

تعیین درصد عناصر شیمیایی فولاد

برای استفاده از فرمول محاسبه کربن معادل در فولاد، ابتدا باید درصد وزنی عناصر شیمیایی مشخص شود. اطلاعات باید از گواهی همان ذوب یا گزارش آزمایشگاه استخراج شوند؛ زیرا مقادیر اسمی کاتالوگ، ترکیب هر محموله را نشان نمی دهند. بسته به رابطه انتخابی، مقدار کربن، منگنز، سیلیسیم، کروم، مولیبدن، نیکل، مس، وانادیوم و در روش Pcm بور مورد نیاز است. شماره ذوب روی قطعه را با گواهی آن تطبیق دهید تا ترکیب فولاد دیگری وارد محاسبه نشود.

اگر گواهی کامل نباشد، آزمایشگاه می تواند ترکیب را با روش معتبر اندازه گیری کند. طیف سنجی نشر نوری جرقه ای طبق ASTM E415 برای تعیین چندین عنصر در فولاد کربنی و کم آلیاژ به کار می رود. نتایج باید به درصد وزنی ثبت شوند؛ برای مثال، 10 ppm بور معادل 0.001 درصد است. اگر مقدار عنصری کمتر از حد گزارش آزمایشگاه باشد، بدون بررسی آن را صفر در نظر نگیرید. در پایان، مقادیر و واحدهای تمام عناصر مورد نیاز را ثبت کنید تا جایگذاری در رابطه انتخابی درست انجام شود.

جایگذاری مقادیر در فرمول کربن معادل

بعد از دریافت آنالیز شیمیایی، مقادیر را در جایگاه مربوط به هر عنصر قرار دهید. ابتدا رابطه را مشخص کنید؛ زیرا فرمول محاسبه کربن معادل فولاد در روش IIW با Pcm و CET یکسان نیست. در رابطه IIW کربن بدون ضریب وارد می شود، منگنز بر شش تقسیم می شود و مجموع کروم، مولیبدن و وانادیوم بر پنج تقسیم می شود. مجموع نیکل و مس نیز بر پانزده تقسیم می شود.

فرض کنید آنالیز فولاد شامل C=0.14، Mn=1.35، Cr=0.12، Mo=0.03، V=0.01، Ni=0.08 و Cu=0.20 درصد وزنی باشد. جایگذاری در رابطه IIW به صورت زیر انجام می شود:

CEV = 0.14 + 1.35/6 + (0.12 + 0.03 + 0.01)/5 + (0.08 + 0.20)/15

در این مرحله، پرانتزها را حفظ کنید و درصد وزنی عناصر را با عدد اعشاری متناظر وارد کنید. برای جلوگیری از خطای دستی، ابتدا مجموع هر گروه را محاسبه کنید و سپس تقسیم ها را انجام دهید. نتیجه نهایی را در مرحله بعد به دست می آوریم. اگر عنصری در گواهی گزارش نشده است، مقدار آن را بدون تایید آزمایشگاه صفر فرض نکنید.

محاسبه کربن معادل با یک مثال عددی

در مثال بخش قبل، ترکیب شیمیایی فولاد شامل 0.14 درصد کربن، 1.35 درصد منگنز، 0.12 درصد کروم، 0.03 درصد مولیبدن، 0.01 درصد وانادیوم، 0.08 درصد نیکل و 0.20 درصد مس بود. برای محاسبه کربن معادل با روش IIW، ابتدا سهم هر گروه را به دست می آوریم. سهم منگنز برابر 1.35/6 یعنی 0.225 است. مجموع کروم، مولیبدن و وانادیوم به 0.16 می رسد که تقسیم آن بر پنج، 0.032 خواهد بود. مجموع نیکل و مس 0.28 است و پس از تقسیم بر پانزده، حدود 0.0187 به دست می آید.

CEV = 0.14 + 0.225 + 0.032 + 0.0187 ≈ 0.4157%

پس نتیجه گرد شده فرمول محاسبه کربن معادل برابر 0.416 درصد است. این عدد با کربن واقعی 0.14 درصد تفاوت دارد و شاخص حاصل از رابطه IIW محسوب می شود. چون کربن این نمونه پایین است، محاسبه IIW در اینجا جنبه آموزشی دارد و برای ارزیابی حساسیت به ترک در پروژه، ممکن است استفاده از Pcm بر اساس استاندارد پروژه مناسب تر باشد. نتیجه را همراه با نام فرمول و مشخصات ذوب ثبت کنید.

کربن معادل در چه صنایعی کاربرد دارد؟

کربن معادل در فولاد بیشترین کاربرد را در صنایعی دارد که قطعات باربر یا تحت فشار با جوش به یکدیگر متصل می شوند. در ساخت پل های فولادی، اسکلت ساختمان های بلند و سازه های صنعتی، این شاخص هنگام بررسی گواهی مواد و تدوین دستورالعمل جوشکاری اهمیت دارد. برای نمونه، اتصال ورق های ضخیم در یک تیر جعبه ای ممکن است به دلیل سرعت سرد شدن و قید بالای اتصال، نیازمند کنترل دقیق پیش گرمایش باشد. در چنین پروژه هایی، محاسبه کربن معادل به مهندس کمک می کند تفاوت ذوب های فولادی را پیش از شروع ساخت شناسایی کند.

در صنعت نفت و گاز، به ویژه تولید و جوشکاری لوله های انتقال، ترکیب شیمیایی باید با الزامات مشخصات فنی محصول و روش جوشکاری هماهنگ باشد. برای بعضی فولادهای خط لوله با کربن کم، شاخص Pcm در کنار سایر معیارها استفاده می شود. در ساخت مخازن تحت فشار، تجهیزات پتروشیمی و قطعات نیروگاهی نیز ارزیابی جوش پذیری ماده بخشی از برنامه کنترل کیفیت است؛ با این حال، معیار پذیرش هر قطعه را استاندارد مربوط تعیین می کند، نه یک عدد عمومی کربن معادل.

کاربرد کربن معادل به ماشین آلات راه سازی، جرثقیل ها و تجهیزات معدنی هم گسترش دارد؛ زیرا در ساخت بازوها، شاسی ها و قطعات مقاوم به سایش، فولادهای پرمقاومت یا ضخیم به کار می روند. در این موارد، اطلاعات آنالیز ذوب و توصیه سازنده به انتخاب مصرفی جوشکاری و شرایط حرارتی مناسب کمک می کنند. در نهایت، واحدهای خرید، بازرسی و تولید می توانند از این شاخص برای ردیابی کیفیت محموله ها و کاهش مغایرت های فنی استفاده کنند.

هنگام محاسبه کربن معادل باید به چه نکاتی توجه کرد؟

هنگام محاسبه کربن معادل، نخست باید هدف ارزیابی و رابطه مجاز در استاندارد پروژه مشخص شود. کربن معادل فرمول واحدی برای همه فولادها ندارد؛ IIW، Pcm و CET بر پایه داده ها و کاربردهای متفاوت توسعه یافته اند. برای فولاد کم کربن میکروآلیاژی ممکن است Pcm مناسب تر از IIW باشد، اما انتخاب نهایی باید با مشخصات محصول و دستورالعمل جوشکاری سازگار بماند. مقایسه عدد CET با حدود پذیرش تعیین شده برای IIW نیز نتیجه معتبری نمی دهد.

در بررسی داده های ورودی، این نکات احتمال خطا را کاهش می دهند:

1. ردیابی ذوب: شماره ذوب قطعه را با گواهی کارخانه تطبیق دهید. در صورت وجود آنالیز محصول، تفاوت احتمالی آن با آنالیز ذوب را بررسی کنید.
2. یکسان بودن واحدها: عناصر را به درصد وزنی وارد کنید. برای نمونه، 20 ppm بور برابر 0.002 درصد است و در رابطه Pcm باید همین مقدار جایگذاری شود.
3. کامل بودن داده ها: عنصر گزارش نشده را خودکار صفر در نظر نگیرید. درباره مقادیر کمتر از حد تشخیص، از آزمایشگاه یا الزامات استاندارد راهنمایی بگیرید.
4. دقت محاسبات: ترتیب پرانتزها، ضریب هر عنصر و تعداد رقم های اعشار را کنترل کنید. خروجی محاسبه آنلاین کربن معادل را نیز با یک محاسبه مستقل تطبیق دهید.

اگر اتصال از دو فولاد متفاوت ساخته می شود، ترکیب هر کدام را جداگانه ارزیابی کنید. همچنین افزایش عدد محاسبه شده به معنای ترک خوردن قطعی جوش نیست؛ ضخامت، میزان قید، مقدار هیدروژن قابل نفوذ فلز جوش، حرارت ورودی و شرایط پیش گرمایش بر خطر ترک سرد تاثیر دارند. در پایان، نام رابطه، مقادیر آنالیز و نتیجه را در مدارک فنی ثبت کنید تا تصمیم جوشکاری قابل پیگیری باشد.

کربن معادل شاخصی برای بررسی اثر ترکیب شیمیایی فولاد بر سختی پذیری و حساسیت اتصال جوشی به ترک سرد است. این شاخص با درصد واقعی کربن تفاوت دارد و بسته به نوع فولاد و هدف ارزیابی، با فرمول های IIW، Pcm یا CET محاسبه می شود. برای دستیابی به نتیجه معتبر باید درصد وزنی عناصر از گواهی همان ذوب استخراج شود، رابطه مناسب انتخاب شود و اعداد بدون خطای واحد یا جایگذاری وارد فرمول شوند. عدد به دست آمده به تنهایی معیار پذیرش فولاد یا تعیین دمای پیش گرمایش نیست؛ ضخامت اتصال، هیدروژن قابل نفوذ، حرارت ورودی و میزان قید نیز اهمیت دارند. استفاده درست از فرمول کربن معادل به مهندسان کمک می کند هنگام جوشکاری، تفاوت مواد را شناسایی کنند و اقدامات کنترلی را بر اساس استاندارد پروژه و دستورالعمل تایید شده تعیین کنند.

سوالات متداول