فولاد 70Cr2 چیست؟ مشخصات، ترکیب، کاربرد و قیمت
دسترسی سریع به محتوای این مطلب
فولاد 70Cr2 یک فولاد پرکربن و کم آلیاژ کروم دار با شماره ماده 1.2007 است که به دلیل سختی پذیری، مقاومت سایشی و استحکام مناسب در ساخت ابزارها، فنرها، قطعات صنعتی و تجهیزات تحت سایش کاربرد دارد. این فولاد در گروه فولادهای فنری و فولادهای ابزار کم آلیاژ قرار می گیرد و برای کاربردهایی مناسب است که به ترکیبی از سختی، دوام و مقاومت در برابر سایش نیاز دارند. خواص نهایی این فولاد به ترکیب شیمیایی، ابعاد قطعه و عملیات حرارتی مانند کوئنچ و تمپر وابسته است. به همین دلیل هنگام بررسی قیمت آهن باید علاوه بر هزینه ماده اولیه، کیفیت تولید، آنالیز، وضعیت تحویل و فرآیند حرارتی را نیز در نظر گرفت.
فولاد 70Cr2 چیست؟
فولاد 70Cr2 با شماره ماده 1.2007، یک فولاد پرکربن و کم آلیاژ کروم دار است که حدود 0.65 تا 0.70 درصد کربن، 0.55 تا 0.70 درصد کروم، 0.75 تا 0.90 درصد منگنز و 0.20 تا 0.30 درصد سیلیسیم دارد. کربن بالا، سختی پذیری و استحکام آن را افزایش می دهد و کروم نیز به بهبود مقاومت سایشی کمک می کند. عدد 70 در نام گذاری این گرید به مقدار تقریبی کربن اشاره دارد و عدد 2 به معنای وجود 2 درصد کروم نیست. معادل هایی مانند AISI 1065، XC68 و CS65 ممکن است در جداول تطبیقی دیده شوند، اما جایگزینی آن ها باید بر اساس استاندارد و گواهی آنالیز انجام شود.
فولاد 70Cr2 با فولاد 3Cr12 تفاوت اساسی دارد و برخلاف گریدهای زنگ نزن، برای مقاومت خوردگی بالا طراحی نشده است. این فولاد در حالت آنیل شده نرم تر و ماشین کاری پذیرتر است، اما پس از کوئنچ می تواند ساختار مارتنزیتی و سختی بالایی پیدا کند. عملیات تمپر نیز برای کاهش تنش های داخلی و ایجاد تعادل میان سختی و چقرمگی انجام می شود. در نتیجه، عملکرد نهایی 70Cr2 به شدت به ترکیب شیمیایی، ابعاد قطعه و کنترل دقیق عملیات حرارتی وابسته است.
ترکیب شیمیایی فولاد 70Cr2
ترکیب شیمیایی فولاد 70Cr2 تاثیر مستقیمی بر سختی، استحکام، مقاومت سایشی و رفتار آن در عملیات حرارتی دارد. کربن با فراهم کردن امکان تشکیل ساختار سخت پس از کوئنچ، نقش اصلی را در افزایش سختی ایفا می کند و کروم نیز سختی پذیری و مقاومت در برابر سایش را بهبود می دهد. منگنز به افزایش استحکام و سختی پذیری کمک می کند و سیلیسیم نیز به عنوان عنصر استحکام بخش و اکسیژن زدا حضور دارد. در مقابل، مقدار فسفر و گوگرد باید محدود باشد؛ زیرا افزایش آنها می تواند بر چقرمگی و کیفیت فولاد اثر منفی بگذارد. با وجود حضور کروم، مقدار آن در 70Cr2 برای ایجاد ویژگی های فولاد ضد زنگ کافی نیست و این گرید در گروه فولادهای مقاوم به خوردگی قرار نمی گیرد.
| عنصر | نماد | محدوده تقریبی وزنی | نقش اصلی |
|---|---|---|---|
| کربن | C | 0.65 تا 0.70 درصد | افزایش سختی، استحکام و قابلیت سخت کاری |
| کروم | Cr | 0.55 تا 0.70 درصد | افزایش سختی پذیری و مقاومت سایشی |
| منگنز | Mn | 0.75 تا 0.90 درصد | کمک به سختی پذیری و استحکام |
| سیلیسیم | Si | 0.20 تا 0.30 درصد | استحکام بخشی و نقش در اکسیژن زدایی |
| فسفر | P | حداکثر حدود 0.03 درصد | ناخالصی کنترل شونده |
| گوگرد | S | حداکثر حدود 0.03 درصد | ناخالصی کنترل شونده |
ویژگی های فولاد 70Cr2
ویژگی های فولاد 70Cr2 نتیجه مستقیم درصد نسبتا بالای کربن، حضور کروم و منگنز و نوع عملیات حرارتی اعمال شده بر قطعه است. برخلاف فولادهای ساختمانی که بسیاری از مشخصات آنها در وضعیت نورد شده ارزیابی می شود، بخش مهمی از عملکرد 70Cr2 پس از سخت کاری و تمپر شکل می گیرد. به همین دلیل هنگام بیان خواص این فولاد باید وضعیت متریال نیز مشخص باشد. سختی، استحکام، چقرمگی و مقاومت سایشی قطعه آنیل شده با قطعه ای که به درستی کوئنچ و تمپر شده است یکسان نیست.
سختی و استحکام بالا: فولاد 70Cr2 پس از عملیات حرارتی می تواند به سختی و استحکام بالایی برسد. مقدار زیاد کربن، تشکیل ساختار مارتنزیتی سخت را امکان پذیر می کند و کروم و منگنز نیز سختی پذیری آن را افزایش می دهند. در برخی گلوله های آسیاب، سختی حجمی حدود 58 تا 65 HRC گزارش شده است. با این حال، سختی نهایی به ابعاد قطعه، روش تولید و سیکل عملیات حرارتی بستگی دارد.
مقاومت مناسب در برابر سایش: فولاد 70Cr2 به دلیل داشتن کربن و کروم و ایجاد ساختار سخت پس از عملیات حرارتی، مقاومت سایشی مطلوبی دارد. به همین دلیل در ساخت قطعات سایشی، گلوله های آسیاب و برخی تجهیزات خردایش استفاده می شود. عملکرد سایشی این فولاد فقط به ترکیب شیمیایی وابسته نیست و ریزساختار، کیفیت سطح و میزان آستنیت باقیمانده نیز اهمیت دارند. برای قطعات حساس، سختی سنجی، متالوگرافی و آزمون های غیرمخرب می توانند کیفیت محصول را مشخص کنند.
قابلیت عملیات حرارتی: فولاد 70Cr2 قابلیت مناسبی برای آنیل، سخت کاری و تمپر دارد و می توان خواص آن را متناسب با شرایط کاری تنظیم کرد. این فولاد معمولا ابتدا در وضعیت نرم تر ماشین کاری می شود و سپس با عملیات حرارتی به سختی و استحکام مورد نیاز می رسد. محدوده های دمایی آنیل و سخت کاری باید با توجه به ابعاد، شکل قطعه و تجهیزات کوره انتخاب شوند. کنترل زمان نگهداری، سرعت سرد شدن و محیط کوئنچ برای جلوگیری از ترک و اعوجاج ضروری است.
چقرمگی و دوام مناسب: فولاد 70Cr2 پس از کوئنچ باید تمپر شود تا تنش های داخلی کاهش یابد و مقاومت آن در برابر شکست بهبود پیدا کند. این فولاد به دلیل کربن بالا ذاتا چقرمگی بسیار زیادی ندارد، اما با عملیات حرارتی صحیح می توان تعادل مناسبی میان سختی و چقرمگی ایجاد کرد. در نتیجه، کیفیت ماده اولیه و کنترل دقیق عملیات حرارتی تاثیر مستقیمی بر دوام قطعه دارند.
مقاومت در برابر ضربه: فولاد 70Cr2 در صورت تنظیم مناسب سختی می تواند در قطعاتی که همزمان تحت سایش و ضربه قرار دارند عملکرد قابل قبولی داشته باشد. گلوله های آسیاب و برخی قطعات تجهیزات صنعتی از نمونه های این کاربرد هستند. در مقاطع بزرگ، یکنواختی سختی سطح و مرکز اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا اختلاف زیاد در ساختار یا سختی بخش های مختلف می تواند احتمال ایجاد تنش داخلی و شکست قطعه را افزایش دهد.
مشخصات فنی فولاد 70Cr2
شناخت مشخصات فنی فولاد 70Cr2 برای انتخاب درست مواد اولیه ضروری است. شماره ماده این گرید 1.2007 و چگالی گزارش شده برای آن حدود 7.85 گرم بر سانتی متر مکعب است. منابع داده مواد برای مدول الاستیسیته فولاد 1.2007 محدوده تقریبی 190 تا 210 گیگاپاسکال را نشان می دهند. مقدار دقیق خواص مکانیکی مانند استحکام کششی، سختی و ازدیاد طول به وضعیت عملیات حرارتی و فرم محصول بستگی دارد و ارائه یک عدد ثابت برای تمام محصولات این گرید از نظر مهندسی درست نیست.
| مشخصه | مقدار یا توضیح |
|---|---|
| نام گرید | 70Cr2 |
| شماره ماده | 1.2007 |
| گروه متالورژیکی | فولاد پرکربن کم آلیاژ کروم دار |
| طبقه بندی رایج | فولاد ابزار سردکار؛ در برخی بازارها فولاد فنری |
| چگالی | حدود 7.85 گرم بر سانتی متر مکعب |
| مدول الاستیسیته | حدود 190 تا 210 گیگاپاسکال |
| کربن | حدود 0.65 تا 0.70 درصد |
| کروم | حدود 0.55 تا 0.70 درصد |
| منگنز | حدود 0.75 تا 0.90 درصد |
| سیلیسیم | حدود 0.20 تا 0.30 درصد |
| وضعیت قابل عرضه | بسته به سازنده به صورت میلگرد، تسمه، تختال، قطعه فورج یا سایر مقاطع |
| قابلیت سخت کاری | بالا در مقایسه با فولادهای ساده کم کربن |
| مقاومت سایشی | مطلوب پس از عملیات حرارتی مناسب |
| مقاومت خوردگی | محدود و غیر قابل مقایسه با فولاد زنگ نزن |
| جوش پذیری | محدود و نیازمند تمهیدات ویژه به دلیل کربن بالا |
خواص مکانیکی فولاد 70Cr2 به وضعیت عملیات حرارتی آن وابستگی زیادی دارد. برای مثال، سختی و استحکام این فولاد پس از سخت کاری و تمپر نسبت به حالت آنیل شده به شکل قابل توجهی افزایش پیدا می کند. به همین دلیل هنگام بررسی مشخصات فنی 70Cr2 باید علاوه بر ترکیب شیمیایی و ویژگی های پایه، وضعیت تحویل و نوع عملیات حرارتی انجام شده روی محصول نیز مشخص باشد؛ زیرا این عوامل مستقیما بر عملکرد نهایی فولاد در کاربردهای صنعتی تاثیر می گذارند.
کاربردهای فولاد 70Cr2
کاربرد فولاد 70Cr2 بیشتر در شرایطی معنا پیدا می کند که قطعه به سختی، مقاومت سایشی، استحکام و قابلیت پاسخ مناسب به عملیات حرارتی نیاز داشته باشد. با این حال انتخاب این گرید باید بر اساس محاسبات مهندسی انجام شود و نمی توان صرفا به دلیل سختی بالا آن را برای هر قطعه صنعتی پیشنهاد کرد. شکل قطعه، ضخامت، نوع بار، فرکانس بارگذاری، شدت ضربه، دمای کاری و نیاز به ماشین کاری یا جوشکاری همگی در تصمیم نهایی تاثیر دارند.
ساخت فنرها: فولاد 70Cr2 به دلیل کربن نسبتا بالا و حضور کروم و منگنز، در برخی کاربردها برای ساخت عناصر فنری استفاده می شود. این فولاد پس از عملیات حرارتی مناسب می تواند استحکام و سختی لازم برای تحمل بارهای تکراری و ذخیره انرژی الاستیک را فراهم کند. با این حال، کیفیت سطح و نبود ترک برای افزایش عمر خستگی فنر اهمیت زیادی دارد. انتخاب این گرید باید بر اساس ضخامت مقطع، نوع فنر، میزان تغییر شکل، تعداد سیکل کاری و دمای سرویس انجام شود. بنابراین 70Cr2 زمانی گزینه مناسبی است که خواص مورد نیاز فنر با قابلیت عملیات حرارتی و فرآوری آن هماهنگ باشد.
تیغه و ابزارهای برشی: سختی بالا و مقاومت مناسب در برابر سایش، فولاد 70Cr2 را برای ساخت برخی تیغه ها و ابزارهای برشی مناسب می کند. این ویژگی ها باعث می شوند لبه ابزار در برابر کند شدن، تغییر شکل و فرسایش مقاومت بیشتری داشته باشد و در شرایط کاری مناسب، عمر مفید قطعه افزایش پیدا کند. با این حال، دستیابی به بیشترین سختی همیشه به معنای عملکرد بهتر نیست. اگر سختی فولاد بیش از حد افزایش پیدا کند، چقرمگی کاهش یافته و احتمال لب پر شدن یا شکست موضعی ابزار بیشتر می شود. به همین دلیل عملیات سخت کاری و تمپر فولاد 70Cr2 باید متناسب با نوع ابزار، شدت بار و میزان ضربه تنظیم شود تا تعادل مناسبی میان سختی، مقاومت سایشی و دوام ایجاد شود.
قطعات مقاوم به سایش: فولاد 70Cr2 به دلیل سختی بالا و مقاومت مناسب در برابر اصطکاک، برای ساخت قطعاتی استفاده می شود که در معرض سایش و برخورد مداوم قرار دارند. از جمله این قطعات می توان به اجزای دستگاه های خردایش، تجهیزات معدنی و گلوله های آسیاب اشاره کرد. در تولید گلوله های آسیاب، علاوه بر سختی فولاد، کیفیت بیلت، یکنواختی ساختار، فرآیند فورج و عملیات کوئنچ اهمیت زیادی دارد. وجود عیوبی مانند تخلخل مرکزی، اکسیدهای محبوس، ترک های کوئنچی و آستنیت باقیمانده می تواند عمر قطعه را کاهش داده و موجب خرابی زودرس شود.
تجهیزات صنعتی: فولاد 70Cr2 در ساخت برخی اجزای ماشین آلات، ابزارهای مقاوم به سایش و قطعات انتقال نیرو که به سطحی سخت و بادوام نیاز دارند، کاربرد دارد. قابلیت عملیات حرارتی این فولاد به سازنده اجازه می دهد قطعه را ابتدا در حالت نرم تر ماشین کاری کرده و سپس با سخت کاری و تمپر به خواص نهایی برساند. با این حال، اجرای عملیات حرارتی ممکن است باعث تغییر ابعاد، اعوجاج و ایجاد تنش داخلی شود. بنابراین طراحی مناسب قطعه، حذف گوشه های تیز، یکنواختی ضخامت و در نظر گرفتن اضافه ماشین کاری برای کاهش خطر ترک و بهبود کیفیت نهایی ضروری است.
قطعات خودرو و ماشین آلات: فولاد 70Cr2 در صنایع خودرو و ماشین سازی برای ساخت قطعاتی به کار می رود که به مقاومت سایشی، استحکام بالا یا خاصیت فنری نیاز دارند. از جمله این قطعات می توان به واشرهای فنری، اجزای الاستیک، قطعات کوچک مقاوم به سایش و برخی بخش های تجهیزات مکانیکی اشاره کرد. با این حال، استفاده از این فولاد باید بر اساس طراحی و شرایط کاری قطعه انجام شود و نمی توان آن را گزینه ای عمومی برای تمام اجزای خودرو دانست. در قطعات ایمنی یا تحت بارهای خستگی شدید، رعایت استانداردهای سازنده، انجام محاسبات مهندسی و کنترل دقیق کیفیت ضروری است.
عملیات حرارتی فولاد 70Cr2
عملیات حرارتی فولاد 70Cr2 برای دستیابی به سختی، مقاومت سایشی و چقرمگی مناسب انجام می شود. مراحل اصلی آن شامل آنیل، سخت کاری، کوئنچ و تمپر است. دما و زمان هر مرحله باید با توجه به ابعاد قطعه، شکل هندسی و خواص مورد نیاز تعیین شود.
- آنیل کردن: فولاد تا حدود 700 تا 720 درجه سانتی گراد گرم و سپس به آرامی سرد می شود. این مرحله سختی را کاهش می دهد، ماشین کاری را آسان تر می کند و ساختار فولاد را یکنواخت می سازد.
- گرم کردن برای سخت کاری: فولاد تا حدود 770 تا 800 درجه سانتی گراد گرم می شود تا ساختار آن به آستنیت تبدیل شود. گرم کردن باید یکنواخت و کنترل شده باشد؛ زیرا دمای بیش از حد می تواند باعث رشد دانه ها و کاهش چقرمگی شود.
- کوئنچ کردن: قطعه پس از رسیدن به دمای مناسب، به سرعت در محیطی مانند آب سرد می شود تا ساختار مارتنزیتی و سختی بالا ایجاد شود. انتخاب محیط کوئنچ باید با توجه به ابعاد و شکل قطعه انجام گیرد تا از ترک، تاب برداشتن و ایجاد تنش داخلی جلوگیری شود.
- تمپر کردن: پس از کوئنچ، قطعه در دمای حدود 180 تا 200 درجه سانتی گراد گرم و سپس به آرامی سرد می شود. تمپر تنش های داخلی و تردی فولاد را کاهش می دهد و تعادل مناسبی میان سختی و چقرمگی ایجاد می کند.
- کنترل دکربوره شدن: در اثر حرارت، سطح فولاد ممکن است بخشی از کربن خود را از دست بدهد و سختی آن کاهش یابد. استفاده از کوره با اتمسفر کنترل شده، خلاء یا پوشش محافظ می تواند از دکربوره شدن جلوگیری کند.
- بازرسی پس از عملیات حرارتی: پس از عملیات حرارتی، سختی سطح و در صورت نیاز سختی مرکز قطعه بررسی می شود. برای قطعات حساس نیز آزمون ترک یابی، متالوگرافی و کنترل عیوب داخلی انجام می گیرد تا یکنواختی و سلامت قطعه تایید شود. در مجموع، عملیات حرارتی فولاد 70Cr2 باید به صورت مرحله ای و کنترل شده انجام شود. دما و زمان هر مرحله باید بر اساس ابعاد، شکل قطعه، روش تولید و خواص مورد انتظار تعیین گردد.
مزایا و معایب فولاد 70Cr2
فولاد 70Cr2 به دلیل درصد کربن مناسب، قابلیت سخت کاری و حضور کروم و منگنز، سختی و مقاومت سایشی بالایی ایجاد می کند. این فولاد پس از عملیات حرارتی صحیح می تواند عمر کاری ابزارها، قطعات مکانیکی و تجهیزات خردایش را افزایش دهد. امکان تنظیم خواص از طریق آنیل، کوئنچ و تمپر نیز باعث می شود برای کاربردهای مختلف انعطاف پذیری مناسبی داشته باشد. مقاومت سایشی مطلوب آن، 70Cr2 را برای ساخت گلوله های آسیاب، فنرها، تیغه ها و قطعات تحت اصطکاک مناسب می کند. همچنین در مقایسه با برخی فولادهای ساده کربنی، سختی پذیری و استحکام بیشتری ارائه می دهد.
با وجود مزایای متعدد، فولاد 70Cr2 معایبی نیز دارد که باید پیش از انتخاب در نظر گرفته شوند. درصد بالای کربن، جوش پذیری آن را کاهش می دهد و جوشکاری نادرست می تواند باعث سخت شدن موضعی و ایجاد ترک شود. این فولاد مقاومت خوردگی بالایی ندارد و برای محیط های خورنده به پوشش یا محافظت مناسب نیاز دارد. حساسیت زیاد به عملیات حرارتی ممکن است باعث اعوجاج، ترک و ایجاد ساختار ناهمگن در قطعات بزرگ شود. سختی بیش از حد و تمپر نامناسب نیز چقرمگی را کاهش داده و احتمال شکست ترد را افزایش می دهد. بنابراین تولید قطعات 70Cr2 معمولا به کنترل دقیق فرآیند و هزینه بیشتری نسبت به فولادهای کربنی ساده نیاز دارد.
عوامل موثر بر قیمت فولاد 70Cr2
قیمت فولاد 70Cr2 ثابت نیست و به عواملی مانند قیمت مواد اولیه، عناصر آلیاژی، انرژی، هزینه فولادسازی و شرایط بازار بستگی دارد. همچنین فرم محصول، ابعاد، وزن و میزان سفارش بر قیمت نهایی اثر می گذارند؛ برای مثال بیلت، میلگرد تراش خورده، تسمه دقیق و قطعه فورج شده قیمت یکسانی ندارند. هزینه فرآیندهایی مانند نورد، سنگ زنی، پوست کنی، عملیات حرارتی و تست اولتراسونیک نیز باید در زمان استعلام در نظر گرفته شود. به همین دلیل، پیش از خرید باید نوع محصول و میزان فرآوری مورد نیاز به طور دقیق مشخص شود.
نوسانات نرخ ارز، کشور سازنده، هزینه حمل، موجودی انبار و وضعیت عرضه بازار نیز از عوامل موثر بر قیمت فولاد 70Cr2 هستند. وجود گواهی معتبر، آنالیز شیمیایی، گزارش سختی و امکان ردیابی محصول می تواند قیمت را افزایش دهد، اما کیفیت و اطمینان خرید را نیز بیشتر می کند. محصولی که تنها با نام 70Cr2 عرضه می شود، از نظر فنی با فولاد دارای مدارک کامل قابل مقایسه نیست. بنابراین هنگام خرید، قیمت باید در کنار کیفیت، مشخصات فنی و اعتبار تامین کننده بررسی شود.
هنگام خرید فولاد 70Cr2 به چه نکاتی توجه کنیم؟
هنگام خرید فولاد 70Cr2، ابتدا استاندارد، شماره ماده 1.2007 و گرید دقیق را مشخص کنید و گواهی آنالیز یا MTC را برای بررسی عناصر شیمیایی دریافت نمایید. وضعیت تحویل، ابعاد، تلرانس، طول شاخه و کیفیت سطح را کنترل کنید و در صورت نیاز، آزمون اولتراسونیک را نیز در نظر بگیرید. برای قطعات حساس، علاوه بر آنالیز شیمیایی، ریزساختار، میزان دکربوره شدن، سختی سطح و مرکز و وجود ترک باید بررسی شود. هنگام استعلام قیمت، پیشنهاد تأمین کنندگان را با شرایط یکسان از نظر برند، کشور سازنده، شماره ذوب، ابعاد، وزن و خدمات آزمون مقایسه کنید. در نهایت، قابلیت ردیابی متریال، سابقه تأمین کننده و مدارک کنترل کیفیت را در کنار قیمت بسنجید و صرفاً ارزان ترین گزینه را انتخاب نکنید.
فولاد 70Cr2 با شماره ماده 1.2007، یک فولاد پرکربن و کم آلیاژ کروم دار است که به دلیل قابلیت سخت کاری، مقاومت سایشی مناسب و دستیابی به سختی بالا شناخته می شود. این فولاد با داشتن حدود 0.65 تا 0.70 درصد کربن، 0.55 تا 0.70 درصد کروم و مقدار کنترل شده منگنز، پس از عملیات حرارتی می تواند خواص مکانیکی مطلوبی به دست آورد. از 70Cr2 در ساخت فنرها، ابزارها، تیغه ها، قطعات مقاوم به سایش، تجهیزات صنعتی و گلوله های آسیاب استفاده می شود. عملکرد نهایی آن به عواملی مانند عملیات حرارتی، ریزساختار، ابعاد، کیفیت سطح و نبود عیوب داخلی وابسته است. هنگام خرید نیز باید شماره ماده، آنالیز شیمیایی، وضعیت تحویل، ابعاد، گواهی متریال و تناسب محصول با نیاز پروژه بررسی شود.
سوالات متداول
فولاد 70Cr2 در صنایع ابزارسازی، ماشین سازی، تجهیزات معدنی و تولید قطعات سایشی و فنری کاربرد دارد. همچنین برای ساخت گلوله های آسیاب و برخی قطعات مقاوم به سایش استفاده می شود.
فولاد 70Cr2 یک فولاد پرکربن و کم آلیاژ حاوی کروم و منگنز با شماره ماده 1.2007 است. این فولاد زنگ نزن نیست و برای دستیابی به سختی بالا، عملیات حرارتی می شود.
این فولاد برای قطعاتی مناسب است که به سختی، استحکام و مقاومت سایشی نیاز دارند. فنرها، ابزارها، گلوله های آسیاب و برخی قطعات ماشین آلات از کاربردهای آن هستند.
بله، فولاد 70Cr2 پس از کوئنچ می تواند به سختی بالایی برسد و سپس با تمپر، تعادل مناسبی میان سختی و چقرمگی در آن ایجاد می شود.
کربن، کروم و منگنز موجود در این فولاد، استحکام و سختی مناسبی برای برخی فنرها ایجاد می کنند. با این حال، عمر فنر به کیفیت سطح، طراحی و عملیات حرارتی نیز وابسته است.
هنگام خرید، گواهی آنالیز شیمیایی، شماره ماده 1.2007، شماره ذوب، سختی، ابعاد و کیفیت سطح را بررسی کنید. برای قطعات حساس، آزمون های سختی سنجی و اولتراسونیک نیز توصیه می شود.
