اصطلاحات رایج آهن آلات که هنگام خرید باید بدانیم

دسترسی سریع به محتوای این مطلب
آشنایی با اصطلاحات رایج آهن آلات به خریداران کمک می کند مشخصات محصولات را بهتر درک کنند، کالای مناسب را انتخاب کنند و هنگام استعلام یا ثبت سفارش دچار اشتباه نشوند. برای مثال، شناخت تفاوت میان گرید، سایز، وزن اسمی، وزن واقعی و استاندارد تولید، هنگام بررسی قیمت میلگرد اهمیت زیادی دارد؛ زیرا ممکن است دو محصول با سایز یکسان، از نظر وزن، کیفیت و کاربرد تفاوت داشته باشند.
در بازار آهن، قیمت محصولات فقط بر اساس نام یا ظاهر آن ها تعیین نمی شود و عواملی مانند وزن، ضخامت، کارخانه تولیدکننده، نوع عرضه و هزینه حمل نیز بر مبلغ نهایی اثر دارند. به همین دلیل، هنگام محاسبه قیمت آهن کیلویی باید اصطلاحات درج شده در پیش فاکتور و مشخصات فنی محصول را به درستی بشناسید. در ادامه، مهم ترین اصطلاحات صنعت فولاد، فرآیندهای تولید و واژه های بازاری مورد استفاده در خرید آهن آلات را بررسی می کنیم.
اصطلاحات رایج فولادی و آهن آلات
شناخت اصطلاحات فولادی به خریداران کمک می کند تفاوت میان مواد اولیه، محصولات نیمه ساخته و مقاطع نهایی را بهتر درک کنند. این موضوع هنگام بررسی مشخصات محصول، مقایسه گریدها و استعلام قیمت شمش آهن اهمیت ویژه ای دارد؛ زیرا هر اصطلاح به مرحله، شکل یا ویژگی مشخصی از فولاد اشاره می کند.

آهن خام یا چدن خام (Pig Iron)
آهن خام محصول اولیه کوره بلند است که مقدار کربن نسبتا زیادی دارد و به صورت مستقیم برای ساخت مقاطع فولادی استفاده نمی شود. این ماده پس از انجام فرآیندهای تصفیه و کاهش کربن، به فولاد قابل استفاده در صنعت تبدیل می شود.
شمش فولادی (Steel Billet)
شمش فولادی محصول نیمه ساخته ای با سطح مقطع مربع یا مستطیل است که به عنوان ماده اولیه تولید میلگرد، مفتول و برخی مقاطع فولادی به کار می رود. ابعاد، گرید و ترکیب شیمیایی شمش، بر کیفیت محصول نهایی تاثیر مستقیم دارند.
بلوم (Bloom)
بلوم نوعی محصول نیمه ساخته فولادی با ابعاد بزرگ تر از بیلت است. از این محصول بیشتر برای تولید تیرآهن، ریل، ناودانی و مقاطع سنگین استفاده می شود.
تختال یا اسلب (Slab)
اسلب قطعه ای فولادی با سطح مقطع مستطیلی و عرض زیاد است که ماده اولیه تولید انواع ورق و کویل محسوب می شود. اسلب پس از ورود به خطوط نورد گرم، به ضخامت های مختلف تبدیل می شود.
ورق فولادی (Steel Sheet)
ورق فولادی محصولی تخت با ضخامت و ابعاد مشخص است که به صورت شیت یا رول عرضه می شود. نوع آلیاژ، روش تولید، ضخامت و پوشش سطحی از مهم ترین عوامل تعیین کننده کاربرد ورق هستند.
کویل یا کلاف ورق (Steel Coil)
کویل، ورق فولادی پیوسته ای است که پس از تولید به صورت رول پیچیده می شود. کویل ها برای تولید لوله، پروفیل، قطعات خودرو، لوازم خانگی و تجهیزات صنعتی به کار می روند.
میلگرد (Rebar)
میلگرد مقطعی فولادی است که بیشتر برای افزایش مقاومت کششی بتن مورد استفاده قرار می گیرد. میلگردها بر اساس شکل سطح، گرید، قطر، وزن و استاندارد تولید دسته بندی می شوند.
تیرآهن (Steel Beam)
تیرآهن مقطعی سازه ای با جان و بال است که برای تحمل بارهای خمشی در ساختمان ها و سازه های صنعتی استفاده می شود. تیرآهن ها در مدل هایی مانند IPE، INP، IPB و هاش تولید می شوند.
پروفیل یا قوطی فولادی (Steel Profile)
پروفیل به مقاطع فولادی با سطح مقطع مشخص گفته می شود که می توانند باز یا بسته باشند. قوطی، لوله، ناودانی و نبشی در دسته بندی گسترده پروفیل های فولادی قرار می گیرند.
نبشی (Steel Angle)
نبشی مقطعی فولادی با دو ضلع عمود بر هم است که به صورت بال مساوی یا بال نامساوی تولید می شود. این محصول در اتصالات سازه ای، قاب سازی، خرپا و ساخت تجهیزات صنعتی کاربرد دارد.
ناودانی (Steel Channel)
ناودانی مقطعی با جان و دو بال است که شکل ظاهری آن به حروف U یا C شباهت دارد. این مقطع در ساخت چهارچوب، شاسی، سازه های فلزی و تجهیزات صنعتی مورد استفاده قرار می گیرد.
مفتول (Steel Wire)
مفتول محصولی فولادی با سطح مقطع دایره ای و قطر کم است که به صورت کلاف عرضه می شود. از مفتول برای تولید سیم، توری، فنر، الکترود و محصولات مفتولی استفاده می شود.
فولاد کربنی (Carbon Steel)
فولاد کربنی نوعی فولاد است که کربن اصلی ترین عنصر آلیاژی آن محسوب می شود. میزان کربن، سختی، استحکام، شکل پذیری و قابلیت جوشکاری فولاد را تعیین می کند.
فولاد آلیاژی (Alloy Steel)
فولاد آلیاژی علاوه بر آهن و کربن، دارای عناصری مانند کروم، نیکل، مولیبدن یا منگنز است. این عناصر برای بهبود مقاومت، سختی، دوام حرارتی یا مقاومت در برابر خوردگی به فولاد افزوده می شوند.
فولاد ضد زنگ (Stainless Steel)
فولاد ضد زنگ یا استنلس استیل، فولادی با مقدار مشخصی کروم است که مقاومت بالایی در برابر زنگ زدگی و خوردگی دارد. این محصول در صنایع غذایی، پزشکی، شیمیایی و معماری کاربرد گسترده ای دارد.
فولاد گالوانیزه (Galvanized Steel)
فولاد گالوانیزه با یک لایه روی پوشانده می شود تا در برابر رطوبت و خوردگی مقاوم تر باشد. این پوشش می تواند به روش گرم یا سرد روی سطح فولاد ایجاد شود.
گرید فولاد (Steel Grade)
گرید فولاد نشان دهنده ترکیب شیمیایی، خواص مکانیکی و استاندارد تولید محصول است. دو مقطع با ابعاد یکسان ممکن است به دلیل تفاوت گرید، مقاومت و کاربرد کاملا متفاوتی داشته باشند.
استاندارد تولید (Manufacturing Standard)
استاندارد تولید مجموعه ای از الزامات فنی درباره ابعاد، وزن، ترکیب شیمیایی و خواص مکانیکی محصول است. استانداردهایی مانند DIN، ASTM، EN و ISIRI در صنعت فولاد کاربرد زیادی دارند.
تلورانس (Tolerance)
تلورانس به میزان اختلاف مجاز میان مقدار اسمی و مقدار واقعی محصول گفته می شود. این اختلاف می تواند در وزن، طول، عرض، ضخامت یا قطر مقطع وجود داشته باشد.
وزن اسمی (Nominal Weight)
وزن اسمی، وزن محاسباتی محصول بر اساس ابعاد استاندارد و چگالی فولاد است. این وزن معمولا در جداول اشتال یا جداول وزنی کارخانه ها درج می شود.
وزن واقعی (Actual Weight)
وزن واقعی مقدار وزنی است که محصول پس از قرار گرفتن روی باسکول نشان می دهد. مبلغ نهایی بسیاری از سفارش ها بر اساس وزن واقعی بار تحویل شده محاسبه می شود.
اصطلاحات فرآیندهای تولید و آماده سازی فولاد
در این بخش از اصطلاحات فنی فولاد، واژه هایی بررسی می شوند که به مراحل تبدیل مواد اولیه به محصول نهایی مربوط هستند. شناخت این فرآیندها کمک می کند تاثیر روش تولید بر کیفیت، سطح، مقاومت، دقت ابعادی و کاربرد محصول بهتر درک شود.

فولادسازی (Steelmaking)
فولادسازی فرآیندی است که طی آن آهن خام، آهن اسفنجی یا قراضه به فولاد مذاب تبدیل می شود. در این مرحله، ترکیب شیمیایی فولاد با حذف ناخالصی ها و افزودن عناصر آلیاژی تنظیم می شود.
ریخته گری (Casting)
ریخته گری فرآیند ریختن فولاد مذاب در قالب برای تولید قطعات یا محصولات نیمه ساخته است. شکل قالب و سرعت سرد شدن بر ساختار و کیفیت محصول تاثیر می گذارند.
ریخته گری پیوسته (Continuous Casting)
در ریخته گری پیوسته، فولاد مذاب به صورت مداوم به شمش، بلوم یا اسلب تبدیل می شود. این روش سرعت تولید بالایی دارد و کیفیت ابعادی محصول را بهتر کنترل می کند.
نورد (Rolling)
نورد فرآیندی است که در آن فولاد از میان غلتک ها عبور می کند تا ضخامت، طول یا شکل سطح مقطع آن تغییر کند. بسیاری از مقاطع فولادی با استفاده از خطوط نورد تولید می شوند.
نورد گرم (Hot Rolling)
در نورد گرم، فولاد در دمایی بالاتر از دمای تبلور مجدد شکل داده می شود. محصولات نورد گرم معمولا سطحی مات و تلورانس ابعادی بیشتری نسبت به محصولات نورد سرد دارند.
نورد سرد (Cold Rolling)
نورد سرد در دمای محیط یا دمای پایین انجام می شود و باعث بهبود دقت ابعادی، کیفیت سطح و استحکام محصول می شود. ورق روغنی یکی از شناخته شده ترین محصولات نورد سرد است.
فورج یا آهنگری (Forging)
فورج فرآیند شکل دهی فولاد با اعمال فشار یا ضربه است. این روش باعث بهبود ساختار دانه بندی و افزایش استحکام قطعه می شود.
اکستروژن (Extrusion)
در اکستروژن، فلز با فشار از داخل قالبی با سطح مقطع مشخص عبور داده می شود. این روش برای تولید مقاطع پیوسته و پیچیده کاربرد دارد.
آنیل یا بازپخت (Annealing)
آنیل نوعی عملیات حرارتی است که برای کاهش سختی، افزایش شکل پذیری و حذف تنش های داخلی انجام می شود. در این فرآیند، فولاد گرم و سپس با سرعت کنترل شده سرد می شود.
نرماله کردن (Normalizing)
در نرماله کردن، فولاد تا دمای مشخصی گرم شده و سپس در هوای آزاد سرد می شود. این عملیات باعث یکنواخت شدن ساختار و بهبود خواص مکانیکی محصول می شود.
سخت کاری یا کوئنچ (Quenching)
سخت کاری فرآیندی است که طی آن فولاد گرم شده به سرعت در آب، روغن یا محیط مناسب سرد می شود. این فرآیند سختی و مقاومت سایشی فولاد را افزایش می دهد.
تمپر یا برگشت دادن (Tempering)
تمپر پس از سخت کاری انجام می شود تا تردی فولاد کاهش پیدا کند و چقرمگی آن افزایش یابد. دمای تمپر بر تعادل میان سختی و انعطاف پذیری تاثیر می گذارد.
اسیدشویی (Pickling)
اسیدشویی فرآیند حذف پوسته های اکسیدی و آلودگی های سطح فولاد با محلول اسیدی است. این عملیات پیش از نورد سرد، گالوانیزه کردن یا رنگ آمیزی انجام می شود.
گالوانیزه گرم (Hot Dip Galvanizing)
در این روش، قطعه فولادی در حمام مذاب روی غوطه ور می شود. لایه ایجاد شده مقاومت محصول را در برابر خوردگی و رطوبت افزایش می دهد.
برشکاری (Cutting)
برشکاری فرآیند جدا کردن ورق یا مقطع فولادی در ابعاد مورد نیاز است. این کار با روش هایی مانند گیوتین، اره، لیزر، پلاسما، هوا برش یا واترجت انجام می شود.
نواربری (Slitting)
نواربری به فرآیند برش طولی رول ورق و تبدیل آن به نوارهای باریک تر گفته می شود. عرض نوارها بر اساس نیاز خطوط تولید لوله، پروفیل و قطعات صنعتی تعیین می شود.
خمکاری (Bending)
خمکاری فرآیندی است که در آن ورق یا مقطع فولادی بدون جدا شدن ماده، به زاویه یا شعاع مشخصی تغییر شکل می دهد. ضخامت، گرید و جهت نورد در کیفیت خم تاثیر دارند.
ماشین کاری (Machining)
ماشین کاری شامل عملیات هایی مانند تراشکاری، فرزکاری، سوراخکاری و رزوه کاری است. هدف از آن ایجاد شکل، اندازه یا سطح دقیق روی قطعه فولادی است.
جوشکاری (Welding)
جوشکاری فرآیند اتصال دو یا چند قطعه فلزی با استفاده از حرارت، فشار یا مواد پرکننده است. قابلیت جوشکاری فولاد به ترکیب شیمیایی، ضخامت و میزان کربن آن بستگی دارد.
شات بلاست (Shot Blasting)
شات بلاست روشی برای پاک سازی و زبر کردن سطح فولاد با پرتاب ساچمه های فلزی است. این فرآیند پیش از رنگ آمیزی یا اعمال پوشش انجام می شود.
اصطلاحات رایج در خرید و فروش آهن آلات
اصطلاحات بازار آهن معمولا با مشخصات فنی، نحوه عرضه، وزن کشی، تسویه حساب و شرایط تحویل ارتباط دارند. آشنایی با اصطلاحات آهن فروشی و اصطلاحات خرید آهن آلات به خریدار کمک می کند پیش فاکتور را دقیق تر بررسی کند و تفاوت میان قیمت اعلامی و مبلغ نهایی را بهتر تشخیص دهد.

شاخه (Length)
شاخه به یک قطعه کامل از مقاطع طویل مانند میلگرد، تیرآهن، نبشی یا ناودانی گفته می شود. طول استاندارد بسیاری از مقاطع ۶ یا ۱۲ متر است، اما ممکن است برخی محصولات در طول های دیگری نیز عرضه شوند.
بندیل (Bundle)
بندیل مجموعه ای از چند شاخه مقطع فولادی است که با تسمه فلزی بسته بندی شده اند. وزن و تعداد شاخه های هر بندیل بر اساس نوع محصول، سایز و کارخانه تولیدکننده متفاوت است.
شیت (Sheet)
شیت به ورق فولادی تخت و برش خورده با طول و عرض مشخص گفته می شود. ورق ها ممکن است از ابتدا به صورت شیت تولید شوند یا از رول برش بخورند.
رول (Coil)
رول یا کویل به ورق پیوسته ای گفته می شود که به شکل کلاف عرضه می شود. وزن رول، عرض، ضخامت و کارخانه تولیدکننده در تعیین قیمت آن تاثیر دارند.
بار فابریک (Factory Size Material)
بار فابریک محصولی است که با ابعاد استاندارد و مستقیم از کارخانه تولید شده است. این نوع بار معمولا دقت ابعادی و سطح یکنواخت تری نسبت به محصول برش خورده دارد.
هنگام بررسی قیمت ورق فابریک باید ابعاد کارخانه ای، ضخامت واقعی، برند تولیدکننده و گرید محصول را در نظر گرفت. ورق فابریک معمولا در ابعاد استاندارد و با لبه های منظم عرضه می شود.
بار برشی (Cut to Size Material)
بار برشی محصولی است که از رول، شیت مادر یا مقطع بلندتر به اندازه مورد نیاز مشتری بریده شده است. کیفیت لبه، دقت ابعادی و میزان پرت از نکات مهم در سفارش بار برشی هستند.
در محاسبه قیمت ورق برشی علاوه بر نرخ پایه ورق، هزینه برشکاری، پرت احتمالی و ابعاد سفارشی نیز اثر دارند. به همین دلیل ممکن است قیمت نهایی آن با ورق کارخانه ای یکسان نباشد.
بار سبک (Lightweight Material)
بار سبک محصولی است که وزن واقعی آن از مقدار رایج یا جدول استاندارد کمتر است. سبک بودن می تواند به دلیل ضخامت کمتر، ابعاد متفاوت یا تلورانس تولید باشد.
بررسی قیمت پروفیل بدون توجه به وزن هر شاخه می تواند باعث مقایسه نادرست شود. ممکن است یک پروفیل ارزان تر باشد، اما به دلیل وزن پایین تر، ضخامت واقعی کمتری داشته باشد.
بار سنگین (Heavyweight Material)
بار سنگین محصولی است که وزن آن به وزن استاندارد نزدیک تر بوده یا از نمونه های مشابه بیشتر است. این اصطلاح بیشتر هنگام مقایسه وزن مقاطع تولید کارخانه های مختلف استفاده می شود.
برای مقایسه قیمت تیرآهن باید وزن هر شاخه، استاندارد تولید و کارخانه سازنده را نیز بررسی کرد. تفاوت وزن تیرآهن های هم سایز می تواند مبلغ نهایی خرید را به میزان قابل توجهی تغییر دهد.
ذوبی (Mill Product)
اصطلاح ذوبی معمولا برای محصولی به کار می رود که مستقیما توسط کارخانه فولادی یا واحد نورد تولید شده باشد. این محصولات معمولا دارای پلاک، مشخصات کارخانه و امکان ارائه گواهی فنی هستند.
بار بنگاهی (Stockist Material)
بار بنگاهی محصولی است که از موجودی انبار فروشندگان یا بنگاه های آهن تهیه می شود. این روش برای خریدهای کم حجم یا تحویل سریع مناسب است، اما ممکن است هزینه انبارداری و واسطه نیز به قیمت اضافه شود.
کف بار (Minimum Load)
کف بار به حداقل مقدار قابل سفارش یا ارسال گفته می شود. این مقدار می تواند بر اساس ظرفیت خودرو، سیاست فروشنده یا شرایط عرضه کارخانه تعیین شود.
ظرفیت یا تناژ (Tonnage)
تناژ به وزن کلی سفارش بر حسب تن گفته می شود. مقدار سفارش می تواند بر هزینه حمل، شرایط تخفیف، نوع بارگیری و امکان خرید مستقیم از کارخانه تاثیر بگذارد.
باسکول (Weighbridge)
باسکول وسیله ای برای تعیین وزن خودرو و بار است. وزن خالص محصول از اختلاف وزن خودرو در حالت پر و خالی محاسبه می شود.
وزن باسکول (Weighbridge Weight)
وزن باسکول همان وزن واقعی بار ثبت شده هنگام خروج از انبار یا کارخانه است. در بسیاری از معاملات، فاکتور نهایی بر اساس این وزن صادر می شود.
وزن تئوری (Theoretical Weight)
وزن تئوری بر اساس فرمول، جدول وزنی یا استاندارد محصول محاسبه می شود. این وزن برای برآورد اولیه هزینه و کنترل اختلاف با وزن واقعی کاربرد دارد.
پرت بار (Material Waste)
پرت به بخشی از محصول گفته می شود که در اثر برش، فرم دهی یا تطبیق ابعاد قابل استفاده نیست. مقدار پرت باید پیش از سفارش محصولات برشی یا سفارشی محاسبه شود.
لبه نوردی (Mill Edge)
لبه نوردی همان لبه طبیعی ورق پس از تولید در خط نورد است. این لبه ممکن است کاملا صاف و دقیق نباشد و برای بعضی کاربردها به اصلاح نیاز داشته باشد.
لبه برش خورده (Cut Edge)
لبه برش خورده پس از انجام عملیات گیوتین، پلاسما، لیزر یا روش های دیگر ایجاد می شود. کیفیت آن به روش برش، ضخامت ورق و تنظیمات دستگاه بستگی دارد.
سایز اسمی (Nominal Size)
سایز اسمی مقداری است که برای معرفی محصول استفاده می شود، اما ممکن است با اندازه واقعی اختلاف جزئی داشته باشد. این اختلاف باید در محدوده تلورانس استاندارد قرار گیرد.
سایز واقعی (Actual Size)
سایز واقعی از طریق اندازه گیری محصول با ابزار دقیق به دست می آید. این مقدار به ویژه در خرید ورق، پروفیل و لوله اهمیت دارد.
بال مساوی (Equal Angle)
نبشی بال مساوی دارای دو ضلع با طول یکسان است. این نوع نبشی یکی از مقاطع پرکاربرد در اتصالات، قاب ها و سازه های سبک است.
هنگام استعلام قیمت نبشی باید به طول بال ها، ضخامت، وزن شاخه و روش تولید توجه شود. نبشی های هم سایز ممکن است به دلیل تفاوت وزن و کارخانه، قیمت نهایی متفاوتی داشته باشند.
بال نامساوی (Unequal Angle)
در نبشی بال نامساوی، طول دو ضلع با یکدیگر متفاوت است. این محصول برای اتصالات و طراحی هایی استفاده می شود که توزیع بار یا محدودیت ابعادی خاصی دارند.
ناودانی سبک و سنگین (Light and Heavy Channel)
ناودانی سبک وزن کمتری نسبت به جدول استاندارد دارد، در حالی که ناودانی سنگین به وزن استاندارد اروپایی نزدیک تر است. انتخاب هر نوع به محاسبات سازه ای و کاربرد پروژه بستگی دارد.
در مقایسه قیمت ناودانی باید وزن هر متر، طول شاخه، استاندارد و نوع سبک یا سنگین بودن محصول بررسی شود. مقایسه صرف قیمت هر شاخه می تواند نتیجه نادرستی ایجاد کند.
قیمت کارخانه (Factory Price)
قیمت کارخانه نرخ محصول در محل تولید و پیش از اضافه شدن برخی هزینه ها مانند حمل، انبارداری و خدمات جانبی است. خرید با این نرخ معمولا به حداقل تناژ مشخصی نیاز دارد.
قیمت بازار (Market Price)
قیمت بازار نرخ فروش محصول در انبارها و بنگاه های آهن است. این قیمت تحت تاثیر موجودی، تقاضا، هزینه حمل و شرایط روز بازار قرار دارد.
تحویل درب کارخانه (Ex Works Delivery)
در این روش، فروشنده محصول را در محل کارخانه تحویل می دهد و هزینه حمل بر عهده خریدار است. مسئولیت هماهنگی خودرو و بارگیری باید در قرارداد مشخص شود.
تحویل درب انبار (Warehouse Delivery)
تحویل درب انبار به معنای دریافت محصول از محل نگهداری فروشنده است. موقعیت انبار و فاصله آن تا پروژه بر هزینه نهایی حمل تاثیر می گذارد.
تحویل در مقصد (Delivered to Destination)
در این حالت، فروشنده مسئول هماهنگی ارسال محصول تا محل تعیین شده توسط خریدار است. هزینه حمل ممکن است به صورت جداگانه یا در مبلغ کل سفارش محاسبه شود.
حواله (Delivery Order)
حواله سندی است که اجازه دریافت مقدار مشخصی کالا از کارخانه یا انبار را صادر می کند. نام خریدار، نوع محصول، تناژ و محل تحویل در حواله درج می شوند.
پیش فاکتور (Proforma Invoice)
پیش فاکتور سندی است که مشخصات محصول، مقدار، قیمت، شرایط پرداخت و زمان اعتبار پیشنهاد را نشان می دهد. خریدار باید پیش از واریز وجه، تمام اطلاعات آن را بررسی کند.
اعتبار قیمت (Price Validity)
اعتبار قیمت مدت زمانی است که نرخ اعلام شده توسط فروشنده معتبر باقی می ماند. به دلیل نوسان بازار آهن، این زمان ممکن است بسیار کوتاه باشد.
تسویه نقدی (Cash Settlement)
تسویه نقدی به پرداخت کامل مبلغ سفارش پیش از بارگیری یا تحویل گفته می شود. شرایط دقیق پرداخت باید در پیش فاکتور درج شود.
خرید اعتباری (Credit Purchase)
در خرید اعتباری، بخشی یا تمام مبلغ سفارش در آینده پرداخت می شود. اعتبارسنجی، ضمانت، مدت بازپرداخت و هزینه مالی از شرایط اصلی این نوع معامله هستند.
بارگیری (Loading)
بارگیری فرآیند انتقال محصول از انبار یا کارخانه به وسیله حمل است. نوع جرثقیل، نحوه چیدمان و مهار بار باید متناسب با شکل و وزن محصول انتخاب شود.
کرایه حمل (Freight Cost)
کرایه حمل هزینه انتقال محصول از مبدا تا مقصد است. فاصله، وزن بار، نوع خودرو، محدودیت مسیر و هزینه تخلیه بر این مبلغ اثر دارند.
بیمه بار (Cargo Insurance)
بیمه بار خسارت های احتمالی در زمان حمل را بر اساس شرایط بیمه نامه پوشش می دهد. برای سفارش های سنگین یا مسیرهای طولانی، بررسی پوشش بیمه اهمیت زیادی دارد.
آنالیز محصول (Material Analysis)
آنالیز محصول سندی است که ترکیب شیمیایی و خواص مکانیکی فولاد را نشان می دهد. این مدرک برای پروژه های صنعتی، سازه ای و حساس اهمیت ویژه ای دارد.
گواهی کارخانه (Mill Test Certificate)
گواهی کارخانه یا MTC مدرکی است که مشخصات فنی، شماره ذوب، استاندارد و نتایج آزمون محصول را تایید می کند. این مدرک امکان ردیابی و کنترل کیفیت محصول را فراهم می سازد.
پلاک بندیل (Bundle Tag)
پلاک بندیل برچسبی است که روی بسته محصولات فولادی نصب می شود و اطلاعاتی مانند نام کارخانه، سایز، گرید، شماره ذوب و وزن را نشان می دهد.
بار دست دوم (Second Hand Steel)
بار دست دوم محصولی است که قبلا استفاده شده یا از سازه ای باز شده است. سلامت، زنگ زدگی، تغییر شکل و کاهش سطح مقطع آن باید پیش از خرید بررسی شود.
بار انباری (Old Stock)
بار انباری محصولی است که برای مدتی طولانی در انبار نگهداری شده است. این محصول ممکن است سالم باشد، اما باید از نظر خوردگی، تغییر شکل و شرایط نگهداری کنترل شود.
اصطلاحات بازار آهن فقط به نام محصولات محدود نمی شوند و شامل مفاهیم مهم فولاد، شرایط عرضه، نحوه محاسبه وزن و شیوه تحویل نیز هستند. شناخت واژه های رایج در صنعت آهن، احتمال اشتباه در ثبت سفارش و پرداخت هزینه های پیش بینی نشده را کاهش می دهد.
خرید آهن آلات از مرکزآهن
برای خرید آهن آلات از مرکزآهن، ابتدا محصول، سایز، گرید، مقدار و محل تحویل مورد نظر خود را مشخص کرده و سپس از طریق سایت یا تماس با کارشناسان فروش، قیمت روز را استعلام کنید. پس از دریافت مشاوره تخصصی و بررسی پیش فاکتور، سفارش ثبت شده و مراحل تامین، کنترل مشخصات، بارگیری و ارسال کالا هماهنگ می شود. تنوع محصولات، ارائه اطلاعات شفاف، پشتیبانی کارشناسان و امکان پیگیری سفارش باعث می شود خرید از مرکزآهن به یکی از بهترین تجربه های شما در تامین آهن آلات تبدیل شود.
سوالات متداول
اصطلاحاتی مانند بندیل، شاخه، شیت، رول، بار فابریک، بار برشی، وزن باسکول، تناژ و خرج انبار از واژه های رایج بازار آهن هستند.
تناژ به وزن کل آهن آلات سفارش داده شده یا معامله شده گفته می شود که معمولا بر حسب تن بیان می شود.
شناخت این اصطلاحات باعث می شود خریدار مشخصات فنی، وزن، کیفیت، نحوه عرضه و هزینه نهایی محصول را دقیق تر بررسی کند.
هنگام خرید باید اصطلاحاتی مانند گرید، استاندارد، وزن اسمی و واقعی، تلورانس، بندیل، بار فابریک، بار برشی، حواله و پیش فاکتور را بشناسید.

